نظریه اجتماعی قضا و قدر از دیدگاه سید جمالالدین اسدآّبادی و مرتضی مطهری | ||
| نظریههای اجتماعی متفکران مسلمان | ||
| مقاله 2، دوره 4، شماره 1 - شماره پیاپی 6، فروردین 1393، صفحه 29-53 اصل مقاله (465.97 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jstmt.2014.57075 | ||
| نویسنده | ||
| شهناز صداقت زادگان اصفهانی* | ||
| عضو هیئت علمی دانشگاه پیام نور | ||
| چکیده | ||
| مسئله مورد بررسی پژوهش حاضر، برگرفته از آرای سید جمالالدین اسدآبادی و مرتضی مطهری است که باور به قضا و قدر را در سرنوشت جوامع تأثیرگذار میدانند. در پژوهش حاضر، نظریه اجتماعی دو متفکر مسلمان با شیوه تطبیقی بررسی شده است. نظریه اجتماعی اسدآبادی درباره باور به قضا و قدر، بیشتر تاریخی- تجربی است و بازه زمانی آن، تاریخ قبل و بعد از اسلام و قلمرو مکانی آن، تاریخ جهان است. نظریه اجتماعی مرتضی مطهری درباره باور قضا و قدر، بیشتر تاریخی- فلسفی است و بازه زمانی آن، تاریخ بعد از اسلام و قلمرو مکانی آن، بیشتر تاریخ اسلام و کشورهای اسلامی است. هر دو معتقدند فهم مستشرقین از قضا و قدر نادرست است. اما اسدآبادی این فهم نادرست را مغرضانه و هدفمند و مطهری غیرمغرضانه و ناشی از اطلاعات اندک مشترقین و تأکید بیش از حد بر آیات قرآن بدون در نظر گرفتن آرا و اندیشههای پیامبر و امامان میداند. هر دو معتقدند که چگونگی فهم قضا و قدر بر پیشرفت و انحطاط کشورهای مسلمان مؤثر است و در حال حاضر، فهم نادرست از قضا و قدر در کشورهای مسلمان موجب خمودگی و سستی و مانع پیشرفت آنها است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| باور قضا و قدر؛ پیشرفت؛ تقدیرگرایی؛ جمالالدین اسدآبادی؛ مرتضی مطهری؛ مستشرقین | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,467 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,795 |
||