بررسی امکان کاهش پفیشدن میوۀ نارنگی انشو (Citrus unshiu) در شرق مازندران | ||
| علوم باغبانی ایران | ||
| مقاله 7، دوره 46، شماره 4، 1394، صفحه 591-600 اصل مقاله (490.15 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/ijhs.2015.56907 | ||
| نویسندگان | ||
| نگین اخلاقی امیری* 1؛ علی اسدی کنگرشاهی2 | ||
| 1استادیار بخش تحقیقات گیاهان زراعی و باغی مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی مازندران، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، ساری | ||
| 2استادیار بخش تحقیقات خاک و آب مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی مازندران، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، ساری | ||
| چکیده | ||
| پفیشدن یک ناهنجاری فیزیولوژیکی در برخی ارقام مرکبات است که سبب جداشدن پوست از گوشت، کاهش بازارپسندی، افزایش خسارتهای پوست و کاهش خاصیت انباری میوه میشود. بهمنظور امکان کاهش این ناهنجاری، آزمایشی در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با 11 تیمار: 1. شاهد؛ 2. مونو آمونیم فسفات؛ 3. کلرور کلسیم؛ 4. نیترات پتاسیم؛ 5. مونو آمونیم فسفات + نیترات پتاسیم؛ 6. GA3؛ 7. 2,4-D؛ 8. مونو آمونیم فسفات + GA3؛ 9. نیترات پتاسیم +2,4-D ؛ 10. نیترات پتاسیم + GA3 و 11. 2,4-D+GA3 و 4 تکرار با درختان بالغ نارنگی انشو با پایۀ نارنج انجام شد. نتایج نشان داد که همۀ تیمارها سبب افزایش جرم حجمی پوست میوه نسبت به شاهد شدند. بهترین تیمارها در افزایش جرم حجمی پوست، تیمارهای ترکیبی GA3 یعنی تیمارهای 8، 10 و 11 و تیمار تغذیهای مونو آمونیم فسفات بودند که این تیمار بالاترین اندازۀ میوه را نیز تولید کرد. هرچه اندازه و وزن میوهها بیشتر بود، تعداد میوههای با پوست پفیشده نیز بیشتر بود. غلظت مس در برگ، همبستگی مثبت و غلظت فسفر، همبستگی منفی و معناداری با عارضۀ پفیشدن نشان داد. بنابراین، با توجه به نتایج این آزمایش، توصیه میشود در زمان تغییر رنگ میوه از محلولپاشی کودهای فسفره استفاده شود؛ در مقابل، استفاده از سموم با ترکیبات مسی تا حد امکان کاهش یابد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تنظیمکنندههای رشد؛ عناصر غذایی؛ میوۀ مرکبات؛ ناهنجاریهای فیزیولوژیکی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,573 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 3,054 |
||