زمینه های برون همسری در ایران باستان براساس شاهنامه فردوسی | ||
| زن در فرهنگ و هنر | ||
| مقاله 8، دوره 7، شماره 1، 1394، صفحه 123-136 اصل مقاله (147.09 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jwica.2015.56780 | ||
| نویسندگان | ||
| حسین افراسیابی* 1؛ نسرین بهمنی2 | ||
| 1استادیار جامعهشناسی دانشگاه یزد | ||
| 2دانشجوی کارشناسی ارشد جامعهشناسی دانشگاه یزد | ||
| چکیده | ||
| ازدواج و همسرگزینی یکی از رویدادهای مهم زندگی اجتماعی است که در ادوار و جوامع مختلف به اشکال گوناگون مشاهده شده است. در همین زمینه، پژوهش پیشرو سعی کرده است با نگاهی به شاهنامة فردوسی، منشأ و انگیزههای برونهمسری در ایران باستان را بررسی کند. برای دستیابی به این امر، با استفاده از روش تحلیل محتوای کیفی، همة ازدواجهای مطرحشده در شاهنامه بهمنزلة دادههای پژوهش بررسی شد. نتایج این پژوهش نشان میدهد که شهریاران و پهلوانان بهعنوان طبقاتی از جامعهای ایرانی در شاهنامه، به منظور یافتن همسری همسان، رسیدن به اهداف شخصی یا به دلیل مصلحتهای سیاسی اقدام به گزینش همسر در خارج از مرزهای ایران کردهاند. بنابراین، بهطورکلی میتوان گفت که برونهمسری در ایران باستان نهتنها یک الگوی رایج ازدواج بوده، بلکه میتوان آن را یک سنت دیرینه دانست که قدمت هزارساله دارد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ازدواج؛ ایران باستان؛ برونهمسری؛ شاهنامه؛ فردوسی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,721 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,697 |
||