بررسی نقش مشارکت شهروندان در نوسازی و بهسازی بافتهای فرسوده با رویکرد مدیریت شهری (مطالعۀ موردی: منطقۀ 12 شهرداری تهران) | ||
| پژوهشهای جغرافیای انسانی | ||
| مقاله 9، دوره 48، شماره 3، 1395، صفحه 523-539 اصل مقاله (1.22 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jhgr.2016.56449 | ||
| نویسندگان | ||
| مجتبی امیری* 1؛ اکبر نشاط2؛ مجید نیکنایی3 | ||
| 1دانشیار دانشکده مدیریت دانشگاه تهران | ||
| 2کارشناس ارشد مدیریت شهری دانشگاه تهران | ||
| 3کارشناس ارشد شهرسازی دانشگاه شهید بهشتی | ||
| چکیده | ||
| تحولات سریع ساختار شهری تهران در سالهای اخیر، از موضوعاتی است که بر نظام برنامهریزی و مدیریت شهری تأثیر گذاشته است. عمدهترین آسیب ناشی از این دگرگونی، ناسازگاری کالبدی است که در دو وجه ناهمگونی و ناپایداری بافتهای قدیمی و فرسوده و نوساز و در ابعاد ناهنجاریهای مختلف کالبدی، اجتماعی، فرهنگی و زیستمحیطی نمایان شده است. در این زمینه، اجرای برنامههایی مانند بهسازی، مرمت، زندهسازی، نوسازی و... با هدف تجدیدحیات شهری یا جلوگیری از افت شهری، از مهمترین شیوههایی است که در کانون توجه متخصصان و مجریان شهرسازی و ساختار مدیریت شهری قرار دارد و محور اصلی اجرای این برنامهها، مشارکت شهروندان است. در میان مناطق مختلف شهر تهران، منطقة 12، یکی از مهمترین مراکز قدیمی و تاریخی شهر بهشمار میآید که سهم عمدة فضای کالبدی آن را بافتهای فرسوده تشکیل میدهند. مطابق بررسیها، مهمترین مسئلة بافتهای فرسودة این منطقه، پایینبودن نقش مشارکت شهروندان در رویکرد مدیریت شهری و راهبردهای اتخاذشده طی سالهای اخیر درجهت مرمت، توانمندسازی و حیاتبخشی به آنهاست که در این مقاله به چیستی و چرایی آن پرداخته میشود. این پژوهش، با تحلیل توصیفی- کاربردی عرصههای تصمیمگیری مرتبط، انتخاب شیوههای مختلف مشارکت شهروندان و سیاستهایی مناسب در نوسازی و بهسازی بافتهای فرسوده اصلاح، تثبیت و ارائه شده و نشانگر آن است که حل مشکلات بهسازی و نوسازی بافتهای فرسوده، با مدیریت شهری، مرمت و مشارکت مردم رابطة مستقیم دارد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| احیای شهری؛ بافتهای فرسوده (ناکارآمد)؛ بهسازی و نوسازی شهری؛ مدیریت شهری؛ مشارکت | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 5,536 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,806 |
||