تحلیل تطبیقی عقد باطل و فاسد در قانون مدنی ایران و افغانستان | ||
| مطالعات حقوق خصوصی | ||
| مقاله 5، دوره 45، شماره 4، 1394، صفحه 583-603 اصل مقاله (230.52 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jlq.2015.55684 | ||
| نویسندگان | ||
| مهدی شهابی* 1؛ عبدالواحد افضلی2 | ||
| 1استادیار گروه حقوق دانشکدۀ علوم اداری و اقتصاد دانشگاه اصفهان | ||
| 2دانشجوی دورۀ دکتری حقوق خصوصی دانشگاه اصفهان | ||
| چکیده | ||
| نظام حقوقی ایران مبتنی بر فقه امامیه، ضمانت اجرای اصلی تخلف از شرایطی را کهبرای انعقاد عقود معین شده است در کنار غیرنافذ بودن، بطلان میداند. اما به صورت موردی نهادهای دیگری مانند بطلان نسبی یا باطل قابل اصلاح را وارد قوانین ساخته است، اما نه بهعنوان یک قاعدۀ عام حقوقی. ولی نظام حقوقی افغانستان افزونبر ضمانت اجراهای باطل و غیرنافذ، قاعدۀ عام دیگری را مبتنی بر فقه حنفی با عنوان «فاسد» شناسایی و تأیید کرده است که سبب میشود بطلان در نظام حقوقی این کشور دارای مراتب باشد و در مواردی که عقد قابل اصلاح است، از بطلان آن جلوگیری شود و روابط حقوقی طرفین تداوم داشته باشد. چنین نهادی و البته نه با تمام آثار آن میتواند در نظام حقوقی ایران نیز وارد، و جایگزین نهادهای خاص و موردی شود تا تداومبخش روابط حقوقی طرفین باشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| باطل؛ غیرنافذ؛ فاسد؛ فقه امامیه؛ فقه حنفی؛ قابل ابطال | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 5,017 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 5,106 |
||