بهبود قابلیت هضم سورگوم دانهای با کاهش تانن و جیرهنویسی به روش اسیدهای آمینه قابل هضم استاندارد شده در جیره جوجههای گوشتی | ||
| تولیدات دامی | ||
| مقاله 13، دوره 18، شماره 2، 1395، صفحه 347-357 اصل مقاله (1.25 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jap.2016.55558 | ||
| نویسندگان | ||
| محمدرضا رضوانی* 1؛ کریم هوشیار2 | ||
| 1استادیار، بخش علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز، ایران | ||
| 2دانش آموخته کارشناسی ارشد، بخش علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز، ایران | ||
| چکیده | ||
| این پژوهش به منظور بررسی روش فرآوری سورگوم دانهای و روش جیرهنویسی بر عملکرد و قابلیت هضم مواد مغذی با استفاده از 320 قطعه جوجه گوشتی (هشت روزه) در یک آزمایش فاکتوریل 2 × 2 × 2 با دو روش جیرهنویسی (اسیدآمینه کل و قابل هضم)،فرآوری با پلیوینیل پیرولیدون (PVP، صفر و یک درصد) و اسید آلی (صفر و دو درصد مخلوط اسید استیک و اسید پروپیونیک با نسبت 60 به 40) در قالب طرح کاملاً تصادفی با هشت تیمار، چهار تکرار و 10 پرنده در هر تکرار انجام شد. اثر اصلی استفاده از جیرهنویسی به روش قابل هضم، افزودن اسید و PVP در دوره پایانی (22 تا 42 روزگی) و کل دوره (هشت تا 42 روزگی) باعث بهبود ضریب تبدیل خوراک و افزایش وزن روزانه و اثر اصلی روش جیرهنویسی قابل هضم و افزودن اسید سبب بهبود گوارشپذیری مواد مغذی شد (05/0 ≥P). اثر افزودن اسید و PVP سبب کاهش وزن پانکراس شد (05/0 ≥P). برهمکنش PVP، اسید و روش جیرهنویسی در هیچیک از دورههای پرورش بر ویژگیهای عملکرد معنیدار نبود. براساس نتایج تحقیق حاضر، تنظیم جیره براساس اسیدهای آمینه قابل هضم هنگام استفاده از سورگوم دانهای در جیرههای جوجههای گوشتی، بهدلیل عدم نیاز به هزینههای اضافی برای فرآوری سورگوم دانهای و دارا بودن نتایج عملکردی مشابه با جیرههای فرآوری شده قابل توصیه است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اسید استیک؛ اسید پروپیونیک؛ پلیوینیل پیرولیدون؛ تانن؛ عملکرد؛ لاشه | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,058 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 995 |
||