مجازات سرقت پرندگان در فقه امامیه | ||
| فقه و مبانی حقوق اسلامی | ||
| مقاله 2، دوره 48، شماره 1، 1394، صفحه 21-44 اصل مقاله (250.33 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jjfil.2015.55300 | ||
| نویسندگان | ||
| علی اکبر ایزدی فرد1؛ سید مجتبی حسین نژاد* 2 | ||
| 1استاد فقه و مبانی حقوق دانشگاه مازندران | ||
| 2دکتری گروه فقه و اصول حوزۀ علمیۀ قم | ||
| چکیده | ||
| با وجود اجماع فقها در حرزیت اموال بهعنوان یکی از شرایط سرقت مستوجب حد، بعضی از فقها پرنده را استثنا کردند و اعتقاد دارند اگرچه پرنده در حرز نیز باشد، باز هم بهدلیل وجود روایاتی در این زمینه، سرقت آن موجب اجرای حد قطع بر سارق نمیشود. در حالیکه اکثریت فقها بهدلیل ضعف سندی و دلالی روایاتی که مستند طرفداران قول به عدم اجرای حد قطع بهطور مطلق بر سارق پرنده است، به اجرای حد قطع بر سارق پرنده در فرض محرز بودن پرنده رأی دادهاند. پس از نقد و بررسی اقوال و ادلۀ فقها در این زمینه نتیجه میشود که روایت غیاثبن ابراهیم که از جملۀ روایات مستند قائلان به استنثای پرنده است، از نظر سند اعتبار دارد و از نظر دلالت نیز با توجه با ظاهرش مقتضی عدم اجرای حد قطع بر سارق پرنده بهطور مطلق حتی در فرض احراز پرنده خواهد بود. لذا در نهایت این روایات بهعنوان دلیل خاص منفصل، سبب تخصیص عموم آیۀ سرقت و عموم روایات وارده در باب سرقت میشوند، مبنی بر اینکه حد قطع بر سارق پرندگان بههیچوجه اجرا نمیشود، حتی اگر پرندگان در حرز نیز بوده باشند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اعراض مشهور؛ حرز؛ روایت سکونی؛ روایت غیاثبن ابراهیم؛ سرقت پرنده؛ ظاهر | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,970 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,449 |
||