تحلیل پایداری رابطۀ میان نظام بهرهبرداری خانوادگی و امنیت غذایی در نواحی روستایی دهستان غنیبیگلو، زنجان | ||
| پژوهشهای جغرافیای انسانی | ||
| مقاله 13، دوره 48، شماره 1، 1395، صفحه 197-209 اصل مقاله (861.3 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jhgr.2016.54815 | ||
| نویسندگان | ||
| سیدحسن مطیعی لنگرودی* 1؛ فرشاد سوری2؛ مهدی چراغی2 | ||
| 1استاد گروه جغرافیا و برنامهریزی روستایی، دانشکدة جغرافیا، دانشگاه تهران | ||
| 2دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامهریزی روستایی، دانشکدة جغرافیا، دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| تحقق اهداف کشاورزی از جمله تأمین امنیت غذایی جامعه و ایفای نقش مؤثر آن در تقویت استقلال ملی، نیازمند گذر سریع و صحیح از مرحلة تولید معیشتی و سنتی به مرحلة تولید صنعتی و تجاری است. از طرفی امروزه کشاورزی پایدار، بهمثابة رویکردی است که نیل بخش کشاورزی به مرحلة تولید صنعتی و تجاری و تأمین امنیت غذایی خانوارهای روستایی را امکانپذیر میسازد. در پژوهش حاضر، به تحلیل رابطۀ پایداری نظام بهرهبرداری خانوادگی و امنیت غذایی در هشت روستای دهستان غنیبیگلو از توابع شهرستان زنجان پرداخته میشود. جامعة آماری این پژوهش، شامل کل بهرهبرداران خانوادگی در روستاهای مورد مطالعه است (1324N=) و براساس فرمول کوکران، 300 نفر برای تکمیل پرسشنامه محاسبه و بهروش تصادفی سادة دردسترس انتخاب شدند. نوع پژوهش کاربردی و روش آن تحلیلی- همبستگی است و بهصورت پیمایشی-میدانی انجام شده است. روش گردآوری اطلاعات به دو صورت کتابخانهای (اسنادی) و میدانی (پرسشنامه، مصاحبه و مشاهدة عمیق) است. تجزیه و تحلیل اطلاعات گردآوریشده با نرمافزار SPSS 21و آزمونهای آماری T تکنمونهای، ضریب همبستگی پیرسون، تحلیل خوشهای و جدول توافقی کای دو انجام گرفته است. براساس یافتهها، روند کشاورزی در روستاهای مورد مطالعه ناپایدار است و امنیت غذایی خانوارهای بهرهبرداران این روستاها وضعیت مطلوبی ندارد (52 درصد). همچنین براساس نتایج، بین امنیت غذایی با میانگین درآمد، وسعت قطعات اراضی کشاورزی و تنوع شغلی بهرهبرداران، رابطة معنادار مستقیمی وجود دارد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| امنیت غذایی؛ توسعة روستایی؛ دهستان غنیبیگلو؛ کشاورزی پایدار | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,220 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,838 |
||