اثر اسپرمیدین بر مادهزایی شش توده پیاز خوراکی بومی استان خراسان در محیط درونشیشه ای | ||
| علوم باغبانی ایران | ||
| مقاله 5، دوره 46، شماره 2، 1394، صفحه 225-231 اصل مقاله (203.64 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/ijhs.2015.54618 | ||
| نویسندگان | ||
| ژیلا زنگویی؛ محمد رضا حسندخت* ؛ عبدالکریم کاشی | ||
| دانشجوی سابق کارشناسی ارشد، دانشیار و استاد، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج | ||
| چکیده | ||
| این پژوهش بهمنظور بررسی اثر دو غلظت اسپرمیدین (5/0 و 1 میکرومولار) بر القای مادهزایی شش توده پیاز خوراکی بومی استان خراسان در محیط درونشیشهای انجام شد. نتایج نشان داد بیشترین و کمترین درصد رویانزایی بهترتیب در محیطهای کشت M2 و M5 به دست آمد. بیشترین (41/1) و کمترین (33/0) درصد رویانزایی بهترتیب متعلق به تودههای روشناوند بیرجند و سفید نیشابور بود. بیشترین درصد باززایی (33/3) مربوط به تودۀ آشخانۀ بجنورد در محیط کشت M2 بود. تودۀ آشخانۀ بجنورد و تودۀ درگز بیشترین و کمترین درصد بقای گیاه را داشتند (بهترتیب 25/81 و80/49 درصد). بنابراین، اسپرمیدین در دو غلظت 5/0 و 1 میکرومولار، بدون تنظیمکنندههای رشد گیاهی دیگر، بر مادهزایی پیاز تأثیر مثبت نداشت و نبایستی جایگزین 2,4-D و BA شود. ترکیب اسپرمیدین با هورمونهای دیگر رشدی میتواند سبب القای مادهزایی در پیاز شود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اسپرمیدین؛ پیاز؛ کشت درونشیشهای؛ ماده زایی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,371 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,095 |
||