تکامد در قرآن، تحلیلی بر واژهها و ترکیبات تککاربرد در قرآن کریم | ||
| پژوهش های قرآن و حدیث | ||
| مقاله 5، دوره 47، شماره 2، 1393، صفحه 247-284 اصل مقاله (316.88 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jqst.2014.54280 | ||
| نویسنده | ||
| مرتضی کریمی نیا* | ||
| مربی گروه قرآن و حدیث دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران | ||
| چکیده | ||
| واژۀ تکامَد (hapax legomenonو در عربی: اللفظ الفرید/ الفرائد) به کلمهای اطلاق میشود که تنها یک بار در سراسر یک متن بهکار رفته باشد. بنابراین به واژهای که تنها یک بار در متن قرآن کریم بهکار رفته باشد و هیچ مشتق یا همخانوادهای از آن، در متن قرآن نباشد، «تکامَد قرآنی» میگوییم. مثالهایی از تکامَد قرآنی عبارتند از: صَمَد، اِرم، زنجبیل، یقطین، و تسنیم. بر این اساس، واژهای چون «تنّور» را به سبب ذکر دوبارهاش در قرآن (هود:40؛ مومنون: 27) نمیتوان تکامَد دانست. چنین کلمهای اصطلاحاً dis legomenon نامیده میشود.[1] مقالۀ حاضر میکوشد علاوه بر طرح و بررسی کلی مسائل پیرامون تکامَدهای قرآنی، فهرستی کامل از این الفاظ ارائه دهد تا بر مبنای آن، بتوان تصویر روشنی از تعداد، پراکندگی، دامنه، و دایرههای معنایی تکامَدها در قرآن به دست آورد. این فهرست میتواند به صورت کلی یا جزیی موضوع بررسی دیگر محققان علاقمند به واژهشناسی قرآنی شود. [1]. به همین سان، به واژهای با سه کاربرد در یک متن، tris legomenon گفته میشود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تکامد در قرآن؛ زبان قرآن؛ مفردات قرآن؛ واژگان دخیل؛ واژهشناسی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 12,683 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 5,624 |
||