بازنگری در پایداری روشنفکرانه و تباهی آرماﻥخواهی در نمایشنامة ادبیات مردﻩشور هاوارد برنتون | ||
| پژوهش ادبیات معاصر جهان | ||
| مقاله 9، دوره 20، شماره 1، 1394، صفحه 145-162 اصل مقاله (653.89 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jor.2015.54224 | ||
| نویسندگان | ||
| جلال فرزانه دهکردی1؛ رامین فرهادی* 2 | ||
| 1مربی زبانهای خارجی دانشکدة زبانهای خارجی، دانشگاه امام صادق(ع)، تهران، | ||
| 2کارشناس ارشد زبان و ادبیات انگلیسی دانشکدة ادبیات و زبانهای خارجی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج، کرج، ایران | ||
| چکیده | ||
| هاوارد برنتون از نمایشنامهﻧﻮیسان جنجالی انگلیسی پس از خیزش دانشجویی سال ۱۹۶۸ است. او در نمایشنامهﻫﺎیش همواره با رویکردهای بسیار انتقادی ﺑﻪ مواضع قدرت هجوم ﻣﻰبرد. چهرهها و رویدادهای مهم و متداول در درونمایهﻫﺎی نمایشنامهﻫﺎی او بتشکن و اسطورﻩزدا هستند. در این گفتار، پژوهندگان در پرتو تاریخﺑﺎوری نوین تلاش ﻣﻰکنند تا نشان دهند برنتون در ادبیات مردﻩشور (۱۹۸۴) با ترسیم دورة رمانتیسم و چهار چهرة ادبی- شلی، بایرن، ماری شلی، و کلر کلرمونت- سردرگمی و تباهی آرماﻥخواهی آن نویسندگان را با روشنفکران و دیگر نمایشنامهﻧﻮیسان ﻫﻢعصرشان همانند ﻣﻰکند و به واکاوی آسیبﺷﻨﺎسی روشنفکری در جامعه و چگونگی مبارزة روشنفکر در برابر پدیدة خودکامگی ﻣﻰپردازد. این گفتار موازنة دیگری را نیز در نمایشنامه بررسی ﻣﻰکند که میان حکومت خودکامة کستلری در انگستان اوایل قرن نوزدهم و خودکامگی مارگارت تاچر وجود دارد. همچنین، ﺑﻪ این موضوع نیز پرداخته ﻣﻰشود که در ادبیات مردﻩشور، وجود شکاف ژرف میان روشنفکران و مردم سبب آشفتگی و تباهی در جامعه شد. برنتون تلاش ﻣﻰکند با بازنگری در شیوههای پایداری روشنفکرانه، مانند استفادة روشنفکر از رسانه، شیوة مبارزه با خودکامگی را از نو بیان کند و پیوندی نو را با مردم ترسیم کند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| : آرماﻥخواهی؛ ادبیات مردﻩشور؛ پرسی شلی؛ رمانتیسم؛ روشنفکر؛ گفتمان قدرت؛ هاوارد برنتون | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,374 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,157 |
||