نگاهی به جایگاه نحوی «باید» و «شاید» | ||
| پژوهشهای زبانی | ||
| مقاله 6، دوره 5، شماره 2، اسفند 1393، صفحه 97-112 اصل مقاله (445.12 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jolr.2015.54187 | ||
| نویسندگان | ||
| زهرا لبافان خوش1؛ علی درزی2 | ||
| 1دانشجوی دکتری گروه زبانشناسی دانشگاه تهران | ||
| 2استاد گروه زبانشناسی دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| از میان وجهنماهای زبان فارسی، تعیین مقولة دستوری «باید» و «شاید» همواره موضوع بحثانگیزی بوده است. برخی تحلیلها «باید» و «شاید» را افعال کمکی وجهی و برخی دیگر این دو وجهنما[1] را قید وجهی در نظر گرفتهاند. مقالة حاضر میکوشد تا با رویکردی شاخص[2] بنیاد به قیدها، جایگاه نحوی وجهنماهای یادشده را تبیین کند و تحلیلی متفاوت از تحلیلهای صورت گرفته پیرامون «باید» و «شاید» ارائه دهد. در روند این بررسی، استدلال میشود که «شاید» قید وجهی و «باید» فعل کمکی وجهی است. بر این اساس، با در نظر گرفتن فرافکن وجه معرفتی[3] و فرافکن وجه ریشهای[4] فرض میشود شاخص فرافکن وجه معرفتی جایگاه تظاهر «شاید»، و هستة فرافکن وجه معرفتی و هستة فرافکن وجه ریشهای به ترتیب جایگاه تظاهر «باید» معرفتی و «باید» ریشهای است. [1]. modal [2] . specifier [3]. ModPepistemic [4]. ModProot | ||
| کلیدواژهها | ||
| شاخص؛ فرافکن وجه ریشهای؛ فرافکن وجه معرفتی؛ وجهنما | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 10,823 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,199 |
||