قانون حاکم بر استیفای حقوق بر آفرینش های فکری | ||
| مطالعات حقوق خصوصی | ||
| مقاله 4، دوره 45، شماره 1، 1394، صفحه 41-54 اصل مقاله (156.81 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jlq.2015.54031 | ||
| نویسندگان | ||
| فرهاد ایران پور* 1؛ سپیده منصوری2 | ||
| 1دانشیار گروه حقوق خصوصی دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران | ||
| 2دانشجوی کارشناسی ارشد حقوق تجاری- اقتصادی بینالمللی، پردیس بینالمللی کیش دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| میدانیم اهلیت تمتع خارجیها در حوزۀ حقوق بر آفرینشهای فکری تابعی از ساختار این حق خاص و دارای ماهیتی دوگانه است، چراکه در حوزۀ «نظام حداقلی حمایتی» در حقوق بهعنوان یک «حق خصوصی» شمرده میشود، اما در حوزۀ «نظام حداکثری حمایتی» در حقوق بهعنوان یک «حق اقتصادی- عمومی» محسوب میشود؛ پس تمتع از آن بسته به شناسایی آن در نظام حقوقی دولت میزبان است. وانگهی این پرسش مطرح میشود که آیا در مرحلۀ استیفا و اجرای حق نیز قواعد حل تعارض قوانین خاص و ویژهای در این زمینه دارد و اگر اینگونه است، این ماهیت دوگانۀ حق بر آفرینشهای فکری چگونه در تعیین قانون حاکم بر استیفا واجرای حق مؤثر است. این مقاله در مقام پاسخ به این پرسش و تدوین نظریۀ تعارض قوانین در مرحلۀ استیفا و اجرای حق بر آفرینشهای فکری است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اجرای حق بر آفرینشهای فکری؛ تعارض قوانین؛ قانون کشور مبدأ؛ قانون کشور محل درخواست حمایت؛ قانون اعمال مستقیم | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,867 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,427 |
||