جایگاه کشف و شهود در منظومۀ معرفت دینی و معیار واقعنمایی آن از منظر عرفای اسلام | ||
| مجله علمی " فلسفه دین " | ||
| مقاله 4، دوره 12، شماره 1، 1394، صفحه 87-110 اصل مقاله (641.96 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jpht.2015.53964 | ||
| نویسندگان | ||
| یحیی کبیر1؛ مرضیه عبدلی مسینان* 2 | ||
| 1دانشیار پردیس فارابی دانشگاه تهران | ||
| 2دانشجوی دکتری مدرسی معارف (مبانی نظری) | ||
| چکیده | ||
| در قرآن کریم آیات فراوانی وجود دارد که بیانگر نوعی معرفت خاص است که از طریق عمل به شریعت و از راه طریقت و سیر و سلوک بهسوی حق تعالی و توجه به عالم قدس حاصل میشود، از اینرو معرفت شهودی یکی از راههای شناخت در منظومۀ معرفت دینی محسوب میشود و در کنار سایر منابع شناخت دارای اعتبار و روایی است. اما کشف و شهود مانند هر منبع معرفتزای دیگر نیازمند ملاک و معیاری است که با آن مکاشفات و القائات صحیح از فاسد بازشناخته شوند. آنچه از مجموع سخنان عرفا بهدست میآید، این است که برای سنجش معارف شهودی دو گونه میزان نیاز است، میزان عام و میزان خاص که رهاورد انبیا و اولیای الهی میزان عام و گستردۀ معارف شهودی است و قواعد عقلی و فلسفی، استاد کامل، آثار و عوارض مشاهدات عرفانی، میزان خاص و محدودی در قلمرو معارف مفهومی بهحساب میآیند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| شهود؛ عقل؛ قلب؛ کشف؛ معرفت؛ میزان | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,861 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,506 |
||