تعیین حد خارجی فلات قاره: بررسی مادۀ 76 کنوانسیون حقوق دریاها | ||
| فصلنامه مطالعات حقوق عمومی دانشگاه تهران | ||
| مقاله 9، دوره 45، شماره 1، 1394، صفحه 123-148 اصل مقاله (1.88 M) | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jplsq.2015.53726 | ||
| نویسنده | ||
| ساسان صیرفی* | ||
| دکتری حقوق بینالملل دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| مادۀ 76 کنوانسیون 1982 حقوق دریاها یکی از پیچیدهترین و طویلترین مواد این کنوانسیون است. مادة مزبور مشتمل بر مقررات ماهوی و شکلی دربارۀ نحوۀ تعیین حد خارجی فلات قاره است. تملک فلات قاره به دو سبب فاصله و امتداد طبیعی حاصل میشود. بنا به ضابطۀ فاصله، محدودهای به عرض 200 مایل دریایی از خط مبدأ دریای سرزمینی به عنوان فلات قارۀ درونی به هر دولت ساحلی تعلق میگیرد. اما، بنا به ضابطۀ امتداد طبیعی، چنانچه حاشیۀ قاره در امتداد خطِ ساحلِ دولت ساحلی از محدودۀ 200 مایل دریایی فراتر رود، فلات قارۀ دولت ساحلی تا لبۀ بیرونی حاشیة قاره ادامه مییابد که فلات قارۀ بیرونی خوانده میشود. برای تعیین حدود خارجی فلات قارۀ بیرونی سلسلهای از ضوابط علمی و فنی در مادۀ 76 پیشبینی شده است. اعمال این ضوابط توسط دولت ساحلی زیر نظارت کمیسیون حدود فلات قاره در سازمان ملل متحد انجام میشود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| حاشیة قاره؛ خط فرمول؛ خط مانع؛ فلات قارۀ بیرونی؛ فلات قارۀ درونی؛ کمیسیون حدود فلات قاره؛ مادۀ 76 کنوانسیون حقوق دریاها | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 6,445 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,350 |
||