تحلیل زیستپذیری بافتهای فرسودۀ شهری (مطالعۀ موردی: بافت فرسودۀ شهر زنجان) | ||
| پژوهشهای جغرافیای انسانی | ||
| مقاله 13، دوره 48، شماره 4، 1395، صفحه 783-799 اصل مقاله (1.16 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jhgr.2016.53481 | ||
| نویسندگان | ||
| علی شماعی* 1؛ فرزانه ساسان پور2؛ محمد سلیمانی1؛ محسن احدنژاد روشتی3؛ تقی حیدری4 | ||
| 1دانشیار دانشکدۀ علوم جغرافیا، دانشگاه خوارزمی تهران | ||
| 2استادیار دانشکدۀ علوم جغرافیا، دانشگاه خوارزمی تهران | ||
| 3دانشیار گروه جغرافیا، دانشگاه زنجان | ||
| 4دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه خوارزمی تهران | ||
| چکیده | ||
| شهر زیستپذیر، طیف کاملی از فضاها و فعالیتهای اجتماعی و اقتصادی جذاب و پرمعنا دارد. چنین شهری، مکانی مطلوب برای کار و زندگی بهشمار میرود. رویکردهای گوناگونی دربارۀ زیستپذیری شهری مطرح شده است، مانند رویکرد تجربی، رویکرد ادراکهای فردی و رویکرد کیفیت زندگی. این پژوهش، با رویکرد کیفیت زندگی، به مطالعۀ بافتهای فرسودۀ شهری زنجان میپردازد. هدف این پژوهش، شناخت وضعیت زیستپذیری بافت فرسودۀ شهر زنجان و عوامل مؤثر بر آن است. برای دستیابی به این هدف، با بهرهگیری از روشهای توصیفی- تحلیلی و پیمایشی و با بهرهگیری از ابزار پرسشنامه، 381 نفر از ساکنان بافت فرسوده، به روش نمونهگیری احتمالی ارزیابی شدند و اطلاعات گردآوریشده با بهکارگیری تحلیلهای عاملی، رگرسیون و تحلیل مسیر در محیط نرمافزار spss از لحاظ آماری تجزیه و تحلیل شد. مطابق نتایج تحلیل عاملی، زیرشاخصهای مدیریتی (982/0= Ex) سهم بیشتری در تأثیرگذاری بر میزان زیستپذیری بافت فرسودۀ شهر زنجان دارد. همچنین نتایج تحلیل رگرسیونی زیستپذیری بافت فرسودۀ شهر زنجان نشان میدهد در میان عوامل، زیستپذیری بافت فرسودۀ شهر زنجان، بیشترین مقدار همبستگی را با شاخص اجتماعی (645/0= R2) دارد و به تحولات و توسعة مناسبات اجتماعی بسیار وابسته است؛ چنانکه تحلیل مسیر نیز نشانگر آن است که شاخص اجتماعی (622/0= β) در میان سایر عوامل، بهطور مستقیم بیشترین اثر را بر زیستپذیری داشته است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| بافت فرسوده؛ زیستپذیری؛ شاخصهای زیستپذیری؛ شهر زنجان؛ کیفیت زندگی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 5,183 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,212 |
||