ارادة مشترک اصحاب دعوا در شروع دادرسی مدنی | ||
| مجله علمی "حقوق خصوصی" | ||
| مقاله 6، دوره 11، شماره 2، 1393، صفحه 385-409 اصل مقاله (333.03 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jolt.2014.53133 | ||
| نویسندگان | ||
| میثم اکبری دهنو* 1؛ مرتضی شهبازی نیا2 | ||
| 1کارشناسارشد حقوق خصوصی، دانشگاه تربیت مدرس | ||
| 2دانشیار گروه حقوق خصوصی، دانشگاه تربیت مدرس | ||
| چکیده | ||
| از جمله مباحثی که امروزه اندیشة متفکران حقوق دادرسی را معطوف کرده است، رویکرد «قراردادیکردن دادگستری» است؛ این رویکرد با مخیرانهتفسیرکردن مقررات قانون آیین دادرسی مدنی، قائل به افزایش ابتکار عمل اصحاب دعوا، در این شعبه است. در این مقاله با توجه به این رویکرد، شروع دادرسی مدنی بررسی شده است. یکی از جلوههای مهم تأثیر ارادة مشترک اصحاب دعوا در شروع دادرسی مدنی، تحدید حق دادخواهی است، با این توضیح که طرفین میتوانند حق یکدیگر را برای طرح دعوا و شروع دادرسی محدود کنند. از موارد مهم دیگر تأثیر ارادة مشترک اصحاب دعوا در شروع دادرسی مدنی، توافق طرفین بر دادگاه صالح است. همچنین، در ادامه، با طرح رهیافتی نو، دربارة «شرط صلاحیت» سخن گفته شده است. طرفین ممکن است ضمن قرارداد اصلی خویش، توافق کنند اختلافات حاصل از قرارداد حاضر در دادگاهی غیر از دادگاه محل اقامت خوانده مطرح شود، یا در کارکردی دیگر از این شرط، از مجموع دادگاههایی که بهطور همعرض صلاحیت رسیدگی به دعوا را دارند، بهطور مشخص، دادگاهی برای رسیدگی به دعوا تعیین شود. از مصادیق دیگر تأثیرگذاری ارادة مشترک اصحاب دعوا در شروع دادرسی مدنی، مبحث «ابلاغ» است، به این معنی که اصحاب دعوا میتوانند دربارة مکان ابلاغ، گیرندة ابلاغ و شیوة ابلاغ توافق کنند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ابلاغ؛ ارادة مشترک؛ تحدید حق دادخواهی؛ شرط صلاحیت؛ صلاحیت محاکم | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,597 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,528 |
||