سیاست جمهوری اسلامی ایران و اتحادیة اروپا در قفقاز جنوبی: تقابلگرایی یا همکاریجویی | ||
| مطالعات اوراسیای مرکزی | ||
| مقاله 8، دوره 7، شماره 2، 1393، صفحه 355-374 اصل مقاله (517.56 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jcep.2014.52984 | ||
| نویسندگان | ||
| مسعود مطلبی* 1؛ سید محمدرضا موسوی2؛ حسینعلی توتی3 | ||
| 1استادیار علوم سیاسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد آزادشهر | ||
| 2کارشناس ارشد مطالعات منطقهای دانشگاه علامه طباطبائی | ||
| 3دانشجوی دکتری روابط بینالملل دانشگاه خوارزمی | ||
| چکیده | ||
| قفقاز جنوبی بهدلیل موقعیت بیمانند جغرافیایی و ارتباطی خود، جاذبههای اقتصادی، وجود فرصتهای سرمایهگذاری کلان و قرارگرفتن آن میان سه قدرت بزرگ منطقهای یعنی ایران، روسیه و ترکیه برای قدرتهای بزرگ منطقهای و فرامنطقهای اهمیت راهبردی دارد؛ از طرفی با گسترش اتحادیة اروپا به شرق، اکنون اتحادیة اروپا به همسایة بیواسطه قفقاز تبدیل شده است. این نوشتار با طرح این سؤال که سیاست اتحادیة اروپا و جمهوری اسلامی ایران در قبال منطقة قفقاز جنوبی، در قالب همکاری قابل تعریف است یا تضاد؟ این فرضیه را طراحی کرده است که بررسی هدفها و فعالیتهای اتحادیه اروپا در منطقة قفقاز نشان میدهد که نه تنها تقابل و تعارضی میان منافع ایران و این اتحادیه وجود ندارد، بلکه در زمینة ایجاد ثبات و امنیت و توسعة اقتصادی در منطقه، منافع مشترک دارند. همچنین با یک نگاه سیستمی و در نظرگرفتن عوامل داخلی و خارجی منطقة قفقاز اینگونه استنباط میشود که ایران و اتحادیة اروپا در این منطقه، منافع مشترکی دارند و درصورت همکاری با یکدیگر منافع بیشتری نصیب دو طرف خواهد شد. روش استفاده شده در این نوشتار، توصیفی- تحلیلی است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اتحادیة اروپا؛ ایران؛ رقابت؛ قفقازجنوبی؛ همکاری | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,130 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,865 |
||