مطالعۀ ژنتیکی موسیر ایرانی (Allium hirtifolium Boiss.) با استفاده از نشانگرهای مورفولوژیکی و مولکولی | ||
| علوم باغبانی ایران | ||
| مقاله 5، دوره 45، شماره 3، 1393، صفحه 267-277 اصل مقاله (499.66 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/ijhs.2014.52873 | ||
| نویسندگان | ||
| راهله ابراهیمی1؛ محمد رضا حسندخت* 2؛ ذبیح اله زمانی3؛ عبدالکریم کاشی4؛ ایزابل رولدان رویز5 | ||
| 1دانشجوی سابق دکتری، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران | ||
| 2دانشیار پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران | ||
| 3استاد پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران | ||
| 4استاد، گروه علوم باغبانی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران | ||
| 5استاد بخش علوم گیاهی مرکز تحقیقات کشاورزی و شیلات بلژیک | ||
| چکیده | ||
| در این پژوهش، تنوع ژنتیکی 21 تودۀ موسیر (Allium hirtifolium Boiss.) وحشی ایران از مناطق جنوب، جنوب غرب، غرب و مرکز ایران با استفاده از صفات مورفولوژیکی و نشانگرهای AFLP ارزیابی شد. نتایج نشان داد تودۀ خوانسار دارای بیشترین عرض برگ (42/5 سانتیمتر)، میانگین تعداد برگ در بوته (41/5)، قطر سوخ (84/10 سانتیمتر)، ارتفاع سوخ (95/4 سانتیمتر) و وزن متوسط سوخ (5/122گرم) بود و بنابراین، تودۀ مناسبی برای اهلیسازی و کشت است. براساس تجزیۀ کلاستر تودههای مطالعهشده از نظر صفات مورفولوژیکی در سه گروه قرار گرفتند که تا حد زیادی براساس نزدیکی و دوری جغرافیایی بود. در بررسی مولکولی توسط نشانگرهای AFLP از چهار ترکیب آغازگری EcoRI و MseI دارای سه نوکلئوتید انتخابی استفاده شد. در آنالیز مولکولی، 376 نشانگر حاصل شد که 204 نشانگر (28/53 درصد) چندشکلی نشان دادند. براساس دندروگرام حاصل از دادههای مولکولی، تودههای موسیر بومی ایران در حد تشابه 70 درصد در پنج گروه قرار گرفتند که مطابقت زیادی با پراکنش جغرافیایی آنها نشان داد. همچنین تودۀ کازرون از منطقۀ گرمتر جنوبی با تودههای شمالیتر که از مناطق سردتر بوند تفاوتهای ژنتیکی بارزتری داشت. نتایج نشان داد تکنیک AFLP ابزار مناسبی در ارزیابی تنوع ژنتیکی تودههای موسیر ایرانی است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اهلیسازی؛ تجزیۀ کلاستر؛ تنوع ژنتیکی؛ تودۀ بومی؛ AFLP | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,589 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,930 |
||