تأثیر دو نوع فعالیت ورزشی (استقامتی و مقاومتی) بر میزان توجه و عامل رشد عصبی مشتقشده از مغز دانشجویان کمتحرک | ||
| رشد و یادگیری حرکتی ورزشی | ||
| مقاله 2، دوره 6، شماره 4، 1393، صفحه 433-452 اصل مقاله (210.3 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی Released under CC BY-NC 4.0 license I Open Access I | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jmlm.2015.52768 | ||
| نویسندگان | ||
| ابوالفضل شایان* 1؛ فضل اله باقرزاده2؛ مهدی شهبازی3؛ سیروس چوبینه4 | ||
| 1کارشناس ارشد،رفتارحرکتی،دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران،ایران | ||
| 2دانشیار،رفتارحرکتی،دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران،ایران | ||
| 3استادیار،رفتارحرکتی،دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران،ایران | ||
| 4استادیار،فیزیولوژی ورزشی ،دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران،ایران | ||
| چکیده | ||
| تقریباً همة ما به نقش پررنگ فعالیت ورزشی در بسیاری از جنبههای زندگی روزمره و تا حدودی عملکردهای شناختی آگاهیم، ولی مسئلهای که اخیراً ذهن محققان را درگیر کرده، بررسی تأثیر انواع مختلف فعالیتهای ورزشی بر عملکردهای شناختی و از طرف دیگر سازوکارهای واسطهای این اثر است. ازاینرو هدف از پژوهش حاضر، تعیین تأثیر دو نوع فعالیت ورزشی استقامتی و مقاومتی بر میزان توجه و عامل رشد عصبی مشتقشده از مغز (BDNF) دانشجویان کمتحرک بود. به این منظور از میان دانشجویان دانشگاه تهران، 46 دانشجوی کمتحرک (میانگین سنی 8/1 ± 3/24)، براساس پیشآزمون استروپ در سه گروه استقامتی، مقاومتی و کنترل توزیع شدند و بعد از نمونهگیری خونی، تمرینات خود را براساس پروتکل تمرین استقامتی و مقاومتی مخصوص به خود، به مدت 5 هفته ادامه دادند. در پایان، آزمون استروپ و نمونهگیری خونی، بهمنظور حذف آثار موقت تمرین، حداقل 48 ساعت پس از آخرین جلسة تمرین بهعمل آمد. برای تجزیهوتحلیل دادهها از آزمونهای کلوموگروف – اسمیرنوف برای تعیین طبیعی بودن توزیع دادهها، از تی زوجی، تحلیل واریانس یکراهه، تحلیل واریانس چندمتغیره، آزمون تعقیبی دانت و ضریب همبستگی پیرسون، در سطح معناداری 05/0 P≤ استفاده شد. نتایج نشان داد پیشرفت معناداری در زمان پاسخ به آزمون استروپ در هر دو گروه استقامتی و مقاومتی رخ داده است، ولی بیان BDNF فقط در گروه استقامتی بهصورت معناداری افزایش یافت (05/0 P<). در مورد هیچ یک از متغیرها، گروه کنترل پیشرفتی از خود نشان نداد (05/0 P>). همچنین نتایج نشان داد تفاوت معناداری بین اثرگذاری دو فعالیت ورزشی استقامتی و مقاومتی، بر زمان پاسخ به آزمون استروپ و همچنین بیان BDNF وجود نداشت (05/0 P<). همبستگی بین تغییرات زمان پاسخ به آزمون استروپ و بیان BDNF نیز از نظر آماری معنادار نبود (05/0 P>). بهطور کلی یافتههای این تحقیق نشان داد که فعالیت ورزشی میتواند به بهبود عملکردهای شناختی منجر شود، ولی در پاسخ به اینکه چه فعالیتی مثمرثمرتر است، تفاوت معناداری بین فعالیت استقامتی و مقاومتی مشاهده نشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| توجه؛ رشد عصبی؛ فعالیت استقامتی؛ فعالیت مقاومتی؛ کم تحرک | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,849 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 3,660 |
||