تحول تاریخی ساختهای صفات تفضیلی و عالی در ایرانی باستان و ایرانی میانۀ غربی و فارسی نو | ||
| پژوهشهای زبانی | ||
| مقاله 3، دوره 5، شماره 1، فروردین 1393، صفحه 41-56 اصل مقاله (871.5 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jolr.2014.52659 | ||
| نویسنده | ||
| ساریه صحابی | ||
| کارشناسی ارشد گروه فرهنگ و زبانهای باستانی دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| صفات تفضیلی و عالی با اضافه شدن برخی پسوندها به صفت مطلق ساخته میشوند. در این مقاله سیر تحول پسوندهای تفضیلی و عالی از ایرانی باستان تا فارسی نو توضیح داده شده است. در ابتدا توضیحی در مورد پیشینۀ هندواروپایی این پسوندها آورده شده است. در بخش بعدی با توجه به شباهتهای زیاد بین دو زبان اوستا و سنسکریت، بررسی این پسوندها در اوستا و سنسکریت با هم در یک فصل آورده شده است. اساس کار در این بخش بر مبنای کار واکرناگل بوده است؛ واکرناگل در کتاب خود این پسوندها را در سنسکریت بررسی نموده است. پرداختن به کارکردهای این صفات بدان گونه که واکرناگل بدان پرداخته است در زبانهای ایرانی باستان و نیز مقایسۀ کارکردهای این پسوندها بین ایرانی باستان و سنسکریت تاکنون صورت نگرفته است. در این بخش با توجه به کار واکرناگل کارکرد این پسوندها در زبانهای ایرانی باستان بررسی و با سنسکریت مقایسه شده است. در بخشهای بعدی بررسی این پسوندها به ترتیب در فارسی باستان، ایرانی میانۀ غربی و فارسی نو صورت گرفته است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| دستور تاریخی؛ هندواروپایی؛ زبانهای ایرانی؛ صفت مطلق؛ صفت تفضیلی؛ صفت عالی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 4,904 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,132 |
||