فرایند «باهمآیی» در شعر سبک آذربایجانی | ||
| ادب فارسی | ||
| مقاله 8، دوره 4، شماره 1، 1393، صفحه 133-149 اصل مقاله (297.2 K) | ||
| نوع مقاله: علمی- پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jpl.2014.52655 | ||
| نویسنده | ||
| نرگس اسکویی | ||
| دانشگاه آزاد اسلامی بناب | ||
| چکیده | ||
| «باهمآیی» در کلام ادبی، حاصل تداعی ذهنی و ابداع ارتباطات هنری و زبانی میان اجزای کلام در دو محور همنشینی و جانشینی است. در زبان عادی و رسمی، باهمآیی، یکی از شروط لازم برای انسجام و معنیدار بودن کلام است، امّا در زبان ادبی، انواع خلّاقیّتها و ابتکارات زیباییشناختی است که منجر به ظهور انواع باهمآییها در سخن میشود. بدین جهت، انواع و دایرۀ باهمآییها در زبان ادبی بسیار گستردهتر و متنوّعتر از باهمآییها در زبان عادی است. یکی از مهمّترین و پربسامدترین مختصّات سطح زبانی و ادبی شعر سبک آذربایجانی، وجود تناسب و ارتباطات گسترده در شبکة کلمات و تصاویر و آواها و مفاهیم بهکار رفته در هر بیت است. این مقاله، انواع باهمآییها را در شعر شاعران شاخص سبک آذربایجانی (خاقانی، نظامی، فلکی، مجیرالدّین، مهستی) بازجسته است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| باهمآیی؛ تداعی؛ محور همنشینی؛ سبک آذربایجانی؛ تناسب | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 4,285 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,557 |
||