طراحی شبکه پایش سطح آب زیرزمینی با استفاده از مدل حداقل مربعات ماشین بردار پشتیبان (LS-SVM) | ||
| تحقیقات آب و خاک ایران | ||
| مقاله 3، دوره 45، شماره 4، 1393، صفحه 389-396 اصل مقاله (573.26 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/ijswr.2014.52591 | ||
| نویسندگان | ||
| الهام رضایی* 1؛ عباس خاشعی سیوکی2؛ علی شهیدی2 | ||
| 1دانشجوی کارشناسی ارشد منابع آب دانشگاه بیرجند | ||
| 2استادیار گروه مهندسی آب دانشگاه بیرجند | ||
| چکیده | ||
| این مطالعه روشی برای طراحی شبکههای پایش کمّی آب زیرزمینی به منظور کاهش نقاط پایش مکانی اضافی ارائه میکند؛ چاههای اضافی، که اگر نمونهگیری نشوند، خطای تخمین سطح آب زیرزمینی آنها قابل چشمپوشی است. این روش مبتنی بر روش ماشین بردار پشتیبان بر پایة تئوری یادگیری آماری است. در این مطالعه، با استفاده از اطلاعات کمّی 63 چاه مشاهداتی و پارامترهای هواشناسی (بارندگی و تبخیر) دشت رامهرمز، در دورة 7 ساله، عملکرد مدل حداقل مربعات ماشین بردار پشتیبان (LS-SVM) در طراحی شبکة برداشت چاههای مشاهداتی آب زیرزمینی بررسی شد. ترکیبهای مختلف پارامترهای اثرگذار بر تراز سطح آب زیرزمینی با استفاده از مدل LS-SVM ارزیابی شد. ترکیب برتر مدل LS-SVM دربرگیرندة شاخصهای عملکرد (3405/0MAE=و 9992/0= 2R) است. سپس، با استفاده از تابع تقریب بهینه، 42 عدد چاه مشاهداتی به منظور پایش مکانی مناسب در منطقة دشت رامهرمز مشخص شد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تابع تقریب؛ دشت رامهرمز؛ مدلسازی آب زیرزمینی؛ نقاط پایش | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,065 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,960 |
||