| تعداد نشریات | 126 |
| تعداد شمارهها | 7,095 |
| تعداد مقالات | 76,246 |
| تعداد مشاهده مقاله | 151,729,229 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 113,819,773 |
بررسی فقهی شرط احتمال تأثیر در امر به معروف و نهی از منکر از نظر زمان و محدودۀ تأثیرگذاری | ||
| مجله علمی "پژوهشهای فقهی" | ||
| مقاله 1، دوره 10، شماره 2، تیر 1393، صفحه 219-246 اصل مقاله (230.31 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jorr.2014.51999 | ||
| نویسندگان | ||
| علی اکبر ایزدی فرد* 1؛ صالح منتظری2 | ||
| 1استاد دانشکدۀ الهیات دانشگاه مازندران | ||
| 2دانشجوی دکتری فقه و مبانی حقوق اسلامی دانشگاه مازندران | ||
| چکیده | ||
| امر به معروف و نهی از منکر، مقید به شروطی است که یکی از آنها احتمال تأثیر است. نگارندگان در این مقاله در پی پاسخ به این سؤال هستند که آیا امر به معروف و نهی از منکر، در صورتی که آمر به معروف و ناهی از منکر بداند امر و نهیش فعلاً مؤثر نیست یا نسبت به مخاطب ـ تارک معروف و فاعل منکر ـ اثر ندارد، واجب خواهد بود یا خیر؟ مشهور فقها معتقدند امر به معروف و نهی از منکر، در صورتی واجب است که فرد احتمال بدهد امر و نهیش در زمان خطاب و نسبت به مخاطب تأثیرگذار است؛ لذا ایشان میگویند اگر آمر به معروف و ناهی از منکر بداند امر و نهیش فعلاً و نسبت به مخاطب اثر ندارد، امر به معروف و نهی از منکر واجب نیست. ما با نقد ادلۀ مشهور و بهرهگیری از ادلۀ چهارگانه، اثبات خواهیم کرد که شرط احتمال تأثیر از نظر زمان، اعم از حالی و استقبالی و از نظر محدودۀ تأثیرگذاری نیز، اعم از مخاطب و دیگران است. بهعبارت دیگر، اثبات خواهیم کرد که شرط احتمال تأثیر، از دو بُعد مذکور، شمولیت و عمومیت دارد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| احتمال تأثیر؛ امر به معروف و نهی از منکر؛ بُعد زمانی؛ شمولیت؛ محدودۀ تأثیرگذاری | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,632 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,932 |
||