بررسی و جایگاه هنر آجرکاری تزیینی در معماری دوره پهلوی اول | ||
| نشریه هنرهای زیبا: معماری و شهرسازی | ||
| مقاله 2، دوره 18، شماره 1، 1392، صفحه 15-28 اصل مقاله (1.53 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jfaup.2013.36354 | ||
| نویسنده | ||
| مصطفی کیانی* | ||
| استادیار دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر، تهران | ||
| چکیده | ||
| چکیده هنرآجرکاری به عنوان پدیدهای برجسته در تاریخ معماری این سرزمین، دارای اصالت و پیشینهای غنی است و با گونههای تصویری و تزیینی مختلف، حضور و هویتی دیرینه داشته است. در دوره معاصر، همزمان با میراث داری این اصالت از گذشته، با معماری معاصر جهانی (از نئوکلاسیک تا مدرن) تلاقی داشته که در فرآیند این همنشینی، ترکیب، تلفیق و تاثیرپذیری خود، شکلها و بیانهای تصویری متفاوت و یا تازهای آفریده که منجر به بروز شکلهای جدیدی از تزیینات در معماری معاصر ایران گشته است. این نوشتار، بدنبال پردازش و بیان آن است که هنر تزیینی آجرکاری در دوره معاصر و به ویژه در عصر پهلوی اول (1320-1299شمسی) ، علیرغم تنوع سبکی در معماری، توانسته است تعدد ترکیبات طرح و تنوع نقش و فرم را ایجاد کند که در مقطع معاصر به عنوان شیوه شاخص، منحصر به فرد و بازگوکننده هنری ایرانی است. در این تحقیق، با شیوه پژوهش کیفی و سپس با استناد و انطباق به 32 اثر تزیینی در 7 حوزه کاربری تزیینی که در آثار معماری با کاربری های متفاوت و در شهرهای مختلف این دوره انجام گشته، نتایجی را حاصل شده که نشان میدهد، هنر آجرکاری تزیینی در دوره پهلوی اول، چه در طرح و نقش، چه در ترکیب مصالح تزیینی و در بستر حوزه های مختلف سبکی معماری این دوره (طبق جدول و نمودار های ارائه شده )، به چه میزان در فرآیند نوپردازی تزیینی خود، متاثر از آثار گذشته ایرانی اسلامی و یا کلاسیک ایرانی و غربی بوده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| واژه های کلیدی معماری معاصر ایران؛ معماری دوره پهلوی اول؛ هنر آجرکاری؛ هنر تزیینی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 9,022 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 27,992 |
||