شگردهای طنزآفرینی خاقانی | ||
| ادب فارسی | ||
| مقاله 7، دوره 3، شماره 1، 1392، صفحه 111-130 | ||
| نوع مقاله: علمی- پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jpl.2013.35910 | ||
| نویسندگان | ||
| محمّدرضا ترکی1؛ موسی دامنکش* 2 | ||
| 1دانشیار گروه زبان و ادبیّات فارسی دانشگاه تهران | ||
| 2دانشجوی دکتری زبان و ادبیّات فارسی دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| در پژوهش حاضر، با رویکرد طنز سنّتی و با توجه به تلقّی قدما از مفهوم طنز، به سراغ آثار خاقانی ـ بهخصوص دیوان او ـ رفتهایم. ابتدا در مبحثی کلّی، نظر وی و چگونگی برخوردش را با این مقوله مطرح کردهایم. مبحث اصلی، شگردهای طنزآفرینی خاقانی است؛ زیرا او برای ایجاد طنز، با توجّه به فضایی که پیش رو دارد و نیز به منظور استواری سخن، از شیوهها و شگردهای ویژهای استفاده میکند؛ این نکته در نمونههای بررسیشده، کاملاً آشکار است. ما هر کدام از این شگردها را نشان دادهایم و با توجّه به میزان اهمّیّت و میزان کاربردشان به آنها پرداختهایم. ازآنجاکه امکان بررسی جداگانه و مفصّل نمونههای مختلف وجود ندارد، در بیشتر اشعار مورد نظر، به ذکر یک یا چند بیت، بسنده شده است | ||
| کلیدواژهها | ||
| خاقانی شروانی؛ دیوان خاقانی؛ طنز؛ هزل؛ هجو | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 8,066 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 11 |
||