تأمّلی در دیدگاههای نظامی دربارۀ جوهره و خاستگاه شعر | ||
| ادب فارسی | ||
| مقاله 6، دوره 3، شماره 1، 1392، صفحه 91-110 اصل مقاله (218.84 K) | ||
| نوع مقاله: علمی- پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jpl.2013.35906 | ||
| نویسندگان | ||
| محمود فضیلت* 1؛ یاسین اسمعیلی2 | ||
| 1دانشیار گروه زبان و ادبیّات فارسی دانشگاه تهران | ||
| 2دانشجوی دکتری زبان و ادبیّات فارسی دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| شعر در جوهر جاری و جهانیاش حاصل بیخویشی و برخاسته از ناخودآگاه شاعران دانسته شده است. این مسئله را نظامی نیز در ضمن ابیاتش به تصریح و تلویح بیان کرده است. هدف مقالۀ حاضر، بررسی موضوع جوهرۀ الهامی بودن یا صناعی بودن شعر از دیدگاه نظامی است. به اعتقاد وی، فرایند آفرینش هنری ـ و از جمله شعر ـ در بین این دو حالت قرار دارد. او بر آن است که شعرِ الهامی خالص و یا صناعیِ خالص وجود ندارد. ترتیب قرار گرفتن اشعاری که در بر گیرندۀ این مضمونهاست، نشان میدهد که خاستگاه شعر از نظر وی، الهام است، امّا کمال شعر در گرو ویرایش و پرداخت آن است. همچنین تغییرات جهانشناختی و آیینی و به تبع آن دگرگونیهای فرهنگی و اجتماعی، موجب شده است تا اختلافاتی در منبع الهام نظامی با دیگر شاعران دیده شود که در این مقاله نقد و تحلیل کردهایم. | ||
| کلیدواژهها | ||
| الهام؛ صناعت؛ خاستگاه شعر؛ جوهره؛ نظامی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 5,022 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,902 |
||