| تعداد نشریات | 126 |
| تعداد شمارهها | 7,110 |
| تعداد مقالات | 76,377 |
| تعداد مشاهده مقاله | 152,431,326 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 114,499,662 |
آیا انتساب لامیة العرب به شنفری درست است؟ | ||
| ادب عربی | ||
| مقاله 10، دوره 4، شماره 4، اسفند 1391، صفحه 231-243 اصل مقاله (259.85 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jalit.2013.35140 | ||
| نویسندگان | ||
| محمدرضا هاشملو* 1؛ غلام عباس رضایی هفتادُر2؛ فاطمه حسنلویی3 | ||
| 1استادیار دانشگاه گیلان | ||
| 2دانشیار دانشگاه تهران | ||
| 3کارشناس ارشد در رشته زبان و ادبیات عربی | ||
| چکیده | ||
| شنفری (اوایل قرن 6 میلادی) با گروهی از دوستانش چون تأبط شرا و غیره در تاریخ ادبیات دورة جاهلی به شاعران صعلوک معروفند و از راه غارت و چپاول روزگار میگذراندند. از شنفری دو قصیدة بلند و مشهور روایت شده است: یکی تائیه و دیگری لامیة العرب. لامیة العرب در ادب عربی، به منزلتی دست یافته که با معلقات برابری میکند. لامیه، نمونة کامل شعر دورة بدوی گری است و از جلوههای شهرنشینی و نوشخواری بدور است. شنفری در این قصیده، به آوارگی، فقر، غارت در شبهای سرد، عدم خضوع در برابر خواری، برگزیدن جانوران وحشی بر اهل و قبیلة خود، بسنده کردن به قوت اندک، بردباری در برابر گرسنگی شدید، شجاعت و انتقامگیری، افتخار کرده است. از آنجا که لامیة العرب از دورة جاهلی تا قرن دوم هجری، دهان به دهان نقل شده بود و در بیشتر مجموعههای ادبی ثبت نگردیده بود، ابن دُرید (م 321 هـ) از قدما و یوسف خلیف و کرنکو از معاصران در انتساب آن به شنفری تردید کردند، و در مقابل، بروکلمان، جرج یعقوب، عبدالحلیم حفنی، فؤاد افرام بستانی و امیل بدیع یعقوب از انتساب لامیه به شنفری دفاع کردند. نویسندگان در این مقاله میکوشند با بررسی و تحلیل آراء ناقدان به این پرسش پاسخ دهند که آیا انتساب لامیة العرب به شنفری درست است؟ | ||
| کلیدواژهها | ||
| شنفری؛ لامیة العرب؛ خلف احمر؛ انتساب؛ صعلوک | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,697 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 3,457 |
||