| تعداد نشریات | 127 |
| تعداد شمارهها | 7,128 |
| تعداد مقالات | 76,689 |
| تعداد مشاهده مقاله | 153,782,872 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 115,814,531 |
نگاه رازی طبیب و مولوی عارف به مرگهراسی | ||
| ادب فارسی | ||
| مقاله 5، دوره 1، 3-5، اردیبهشت 1390، صفحه 79-100 اصل مقاله (198.93 K) | ||
| نویسندگان | ||
| دکتر احد فرامرز قراملکی1؛ زهرا حسینی2 | ||
| 1دانشگاه تهران | ||
| 2دانش آموخته رشته فلسفه اسلامی از دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| رازی و مولوی هر دو به بررسی مرگهراسی پرداختهاند؛ رازی آن را در هرحال و نسبت به هرکسی بیماری و برخاسته از وهم و هوی میانگارد و طبیبانه گاه از راه عقل و گاه با ابزار نقل میکوشد آن را بزداید و به زعم خویش درمان کند. راهکار عمده او برای رفع آن، غفلت و رها کردن مرگاندیشی است. زیرا اندیشیدن به مرگ همواره هراسی در پی دارد. برخورد مولوی بهگونهای دیگر است؛ او مرگهراسی هر فردی را در نظام باورهای او تحلیل میکند و به منشأیی که عامل ایجاد آن شده، توجه دارد؛ نتیجهای هم که میگیرد و راهکاری که ارائه میدهد، نسبت به افراد گوناگون، متفاوت است. در نگاه او نه مرگاندیشی مستلزم مرگهراسی است و نه ترس از مرگ همواره غیر عاقلانه و بیفایده. به نظر مولوی بهجای غفلت از مرگ باید به-طور جدی به آن توجه کرد؛ این کار به یافتن ارزشهای اصیل، تعدیل زندگی، بازگشت به اصالت و رهایی از مسخ کمک میکند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| زکریای رازی؛ مرگاندیشی؛ مرگهراسی؛ مواجهه با مرگ هراسی؛ مولوی | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,040 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,921 |
||