| تعداد نشریات | 126 |
| تعداد شمارهها | 7,109 |
| تعداد مقالات | 76,344 |
| تعداد مشاهده مقاله | 152,342,935 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 114,374,312 |
مفهوم و ماهیت وقف و وضعیت مالکیت مال موقوفه در فقه امامیه و حقوق مدنی ایران | ||
| مقالات و بررسیها(منتشر نمی شود) | ||
| مقاله 1، دوره 40، شماره 2 - شماره پیاپی 1000251، مرداد 1387 اصل مقاله (163.02 K) | ||
| نویسندگان | ||
| حمید ابهری علی آباد1؛ عبدالله رضیان* 2 | ||
| 1استادیار دانشگاه مازندران | ||
| 2کارشناس ارشد دانشگاه مازندران | ||
| چکیده | ||
| وقف, یکی از اعمال حقوقی است که به انشای اراده نیاز دارد و به معنای حبس عین مال و تسبیل منافع آن است. اعمال حقوقی به دو دستة عقد و ایقاع تقسیم میشود، فقها درباره ماهیت حقوقی وقف از حیث عقد یا ایقاع بودن, اختلاف نظر دارند: 1. وقف (عام ـ خاص) با اعلام اراده واقف و بدون نیاز به قبول واقع میشود؛ 2. وقف خاص به قبول نیاز دارد, ولی در وقف عام, قبول لازم نیست؛ 3. در وقف عام و خاص, قبول شرط است. قانون مدنی ایران مبتنی بر نظر سوم است. درباره مالکیت مال موقوفه, برخی فقها واقف را مالک, برخی عین موقوفه را متعلق به موقوفعلیه/علیهم و بعضی هم خدا را مالک مال موقوفه میدانند. با بررسی ماهیت حقوقی وقف و وضعیت مالکیت مال موقوفه, ملاحظه میشود که: 1. وقف, عقد است نه ایقاع؛ 2. با تحقق وقف, شخصیت حقوقی جدیدی شکل میگیرد که مالک مال موقوفه است. به این ترتیب, حقوق مدنی ایران و فقه امامیه به هم نزدیکتر میشوند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ایقاع؛ حال؛ عقد؛ موقوفعلیه/علیهم.؛ واقف؛ وقف | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 5,414 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 4,917 |
||