تحلیل رواییِ فانتزی در فیلم سینمایی آقای هالو | ||
| نشریه هنرهای زیبا: هنرهای نمایشی و موسیقی | ||
| مقاله 1، دوره 3، شماره 42 - شماره پیاپی 781154، 1391، صفحه 5-16 اصل مقاله (288.12 K) | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jfadram.2012.24365 | ||
| نویسندگان | ||
| احسان آقابابایی1؛ مهدی ادیبی2؛ جمال محمدی3 | ||
| 1دانشجوی دکتری جامعه شناسی، دانشکدهی ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه اصفهان | ||
| 2استادیار مؤسسه آموزش عالی غیر انتفاعی | ||
| 3استادیار گروه علوم اجتماعی، دانشکدهی ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه کردستان | ||
| چکیده | ||
| سوژههای انسانی، فانتزیهایی را برای خود میسازند تا موقعیت خیالی خود را در ساختار اجتماعی نشان دهند. این فانتزیها در روایت فیلمهای سینمایی بازتولید میشوند. علاوه بر این آپاراتوس سینما از طریق ایدئولوژی مخاطب را به روایت فیلم میدوزد. هدف مقالهی حاضر آن است که فانتزی و ایدئولوژی موجود در روایت فیلم آقای هالو را تفسیر کند. بدین منظور چارچوب مفهومیای ملهم از نظریههای «ژاک لکان» درباره فانتزی و «ارنست لاکلائو» «شنتال موفه» درباره ایدئولوژی و چارچوب روشی متأثر از نظریه تحلیل روایی «دیوید بوردول»، تحلیل روایی ایدئولوژی «مایک کورمک» و مفهوم نگاه خیره از «اسلاوی ژیژک» منظومهی روشی این مقاله را تشکیل می دهند. یافتههای مقاله نشان میدهد سوژهی فیلم، یعنی شخصیت آقای هالو، فانتزیای را در مقابل دیگری بزرگ روستا برمیسازد که این فانتزی، نه داراییِ خود او بلکه فانتزیِ دیگری بزرگ روستا است که در پایان منجر به بازگشت سوژه به روستا و پذیرش قوانین آن میشود. ایدئولوژی ضدشهرگراییِ فیلم که مقاومتی در مقابل ایدئولوژی شهرگرایی در دههی چهل ایران است، جایگاه دیگری بزرگ را در فیلم به جای روستا برای سوژه اشغال میکند و از این طریق فانتزیِ سوژه که در واقع یک فانتزیِ ایدئولوژیک است، مخاطب را به روایت فیلم میدوزد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ایدئولوژی؛ دیگری بزرگ؛ سوژه؛ فانتزی؛ میل | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 4,046 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 3,008 |
||