بررسی نسبت نور، سایه و تاریکی با تئاتردر قبل و بعد از آدولف آپیا | ||
| نشریه هنرهای زیبا: هنرهای نمایشی و موسیقی | ||
| مقاله 4، دوره 2، شماره 41 - شماره پیاپی 618536، 1390، صفحه 33-42 اصل مقاله (1.2 M) | ||
| نویسندگان | ||
| اسماعیل شفیعی1؛ جلیل خلیل آذر2 | ||
| 1استادیار دانشکدهی سینما - تئاتر، دانشگاه هنر، | ||
| 2کارشناس ارشد کارگردانی نمایش، دانشکدهی هنر و معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز | ||
| چکیده | ||
| نور از آغازین روزهای پیدایش تئاتر به مفهوم امروزین آن، همراه تئاتر بوده و تا به امروز کارکردهای گوناگونی برای آن تعریف شده است. وجود نور در صحنهی نمایش همیشه همراه با سایه بوده و غیاب آن، تاریکی را به وجود آورده است. به همین دلیل میتوان نور، سایه و تاریکی را عناصر یک حوزهی مشترک دانست و نسبتها و کارکردهای آنها را مورد بررسی قرار داد. جایگاه نور، سایه و تاریکی و کارکردهای آنها در تاریخ تئاتر دارای یک نقطهی عطف اساسی است و آن نقطهی حضور متفکرانه و نظریهپردازانهی آدولف آپیا در عرصهی تئاتر میباشد. تا زمان حضور آپیا در تئاتر، تنها کارکردی را که برای نور متصور بودند؛ روشنسازی صحنه جهت دیده شدن عناصر موجود بر روی صحنه بود. لیکن با حضور آپیا در تئاتر سایه و تاریکی به همراه نور سه عنصر تشکیلدهندهی هنر نمایش شده و هر یک جایگاه و کارکرد متفاوتی را یافتند. این مقاله میکوشد با بررسی شرایط تئاتر در قبل و بعد از حضور آپیا کارکردها و نسبت نور، سایه و تاریکی را در صحنهی تئاتر مورد بررسی و تطبیق قرار دهد. روش تحقیق بکار برده شده در این مقاله توصیفی- تحلیلی بوده و از تکنیک کتابخانهای بهره برده شده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آدولف آپیا؛ تئاتر؛ تاریکی؛ سایه؛ نور | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,332 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 7,942 |
||