| تعداد نشریات | 126 |
| تعداد شمارهها | 7,094 |
| تعداد مقالات | 76,240 |
| تعداد مشاهده مقاله | 151,719,046 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 113,811,704 |
شراب آسمانی (تأویل در نگاه مولوی) | ||
| مقالات و بررسیها(منتشر نمی شود) | ||
| مقاله 8، دوره 67، شماره 0 - شماره پیاپی 870، تیر 1379 اصل مقاله (251.36 K) | ||
| نویسنده | ||
| عبدالوهاب شاهرودی* | ||
| چکیده | ||
| تأویل، شیوه ای کهن در تفسیر متون مقدس است که سابقة آن به حماسة "ایلیاد و ادیسه" بر می گردد. در میان مسلمانان، این روش، نخست در تأویل حروف مقطعه رخ نمود و آنگاه فرقه های گوناگون مانند معتزله، باطنیه، اخوان الصفا، فلاسفه، حروفیه، عرفا و ... به تأویل «قرآن» و حدیث دست زدند. در عرفان، عروج از لفظ به معنا و سیر صعودی از عبارت به اشارت تأویل نام دارد که مبنای آن انسان است که با تحول و ارتقای وجودی به ادراک حقایق در هر مرتبه نائل می شود. مولانا در «مثنوی شریف» - که تفسیری عارفانه به شمار می رود- فراوان دست به تأویل می زند؛ روش او جمع بین ظاهر و باطن است. او الفاظ را به معنای حقیقی خود می گیرد که البته این جز با شهود باطنی و رؤیت درونی به دست نمی آید. او این معنا را با تمثیلهای متعدد و متنوع و دل انگیز به تصویر می کشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اشارت؛ باطن؛ تأویل؛ تجربه؛ تعبیر؛ تمثیل؛ ظاهر؛ عبارت؛ قرآن کریم | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,041 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 999 |
||