| تعداد نشریات | 126 |
| تعداد شمارهها | 7,104 |
| تعداد مقالات | 76,323 |
| تعداد مشاهده مقاله | 152,064,254 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 114,029,524 |
قصد و رضا و تاثیر آن دو در تحقق عقد | ||
| مقالات و بررسیها(منتشر نمی شود) | ||
| مقاله 8، دوره 71، شماره 0 - شماره پیاپی 847، تیر 1381 اصل مقاله (445.48 K) | ||
| نویسنده | ||
| علی علی آبادی* | ||
| چکیده | ||
| بر خلاف آنچه از ظاهر عبارت بند 1 مادة 190 قانون مدنی بر می آید قصد و رضا دو ماهیت مستقل اند و وجود و عدم هر کدام در عقد تأثیری متفاوت با دیگری دارد. رضا که شوق به ایجاد وضع جدید است شرط نفوذ عقد، و قصد که عبارت است از ایجاد وضع جدید در عالم تصور، شرط صحت آن است. بر خلاف قصد که وجود آن حین انعقاد عقد ضروری است و فقدان آن مانع تحقق عقد و الحاق بعدی آن ممتنع می باشد. رضا بعد از انعقاد عقد هم ممکن است به عقد ملحق شود و موجب نفوذ آن گردد. رضای لاحق به اعتقاد اکثر فقها و حقوقدانان کاشف از جریان عقد از زمان انعقاد است. فقدان رضا گاه به علت عدم توجه است و زمانی ناشی از نقص اهلیت یا اکراه موارد فقدان قصد همة حالاتی است که در آنها وجود ذهنی وضع جدید تحقق پیدا نکرده است؛ حالاتی چون خواب، بی هوشی، مستی و موارد عدم انطباق قصد طرفین عقد بر یکدیگر که در حکم فقدان قصد است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اجبار؛ اضطرار؛ اکراه؛ انشاء؛ بطلان؛ رضا؛ شرط؛ صحت؛ عقد؛ قصد؛ نفوذ | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,829 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,816 |
||