اثرات تزریق باکتری لاکتوباسیلوس رامنوسوس به تخم مرغ بر عملکرد، بیان ژنهای مرتبط با پاسخ‌های التهابی و عملکرد سیستم ایمنی جوجه‌های گوشتی | ||
| تولیدات دامی | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از 21 مهر 1405 | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jap.2026.417061.623919 | ||
| نویسندگان | ||
| ناهید کریمی زندی1؛ محمد رکوعی* 2؛ رسول واعظ ترشیزی3؛ مهدی سرگلزائی4 | ||
| 1گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل، زابل.ایران. | ||
| 2گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل، زابل،ایران. | ||
| 3گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران. | ||
| 4استاد مدعو، دپارتمان پاتوبیولوژی، دانشگاه گوئلف، اونتاریو، کانادا | ||
| چکیده | ||
| هدف: انتخاب برای صفات مرتبط با عملکرد رشد در طیور منجر به افت کارائی سیستم ایمنی و افزایش میزان حساسیت به طیف گسترده‌ای از تنش‌های محیطی، عوامل بیماریزا و افزایش میزان تلفات در گله‌های تجاری طیور شده است. این پژوهش به منظور بررسی اثرات احتمالی تزریق باکتری لاکتوباسیلوس رامنوسوس به تخم‌مرغ در اواخر دوران جنینی بر درصد جوجه‌درآوری، تلفات، عملکرد رشد، برخی از فراسنجه‌های خونی، وزن نسبی ارگان‌های مرتبط با عملکرد ایمنی، پاسخ ایمنی، غلظت مالون‌دی‌آلدئید و بیان ژنهای مرتبط با پاسخ‌های التهابی در بافت ژژنوم جوجه‌های گوشتی آرین انجام شد. روش پژوهش: در این پژوهش، 100 عدد تخم مرغ حاوی رویان سویه آرین در روز 18 جنینی در قالب یک طرح کاملاً تصادفی به دو گروه آزمایشی شاهد و پروبیوتیک اختصاص یافتند. به تخم‌مرغ‌های گروه پروبیوتیک سوسپانسیون باکتری لاکتوباسیلوس رامنوسوس (ATCC 7469) و به تخم‌مرغ‌های گروه شاهد محلول فسفات بافر سالین استریل تزریق گردید. هر گروه آزمایشی شامل پنج تکرار و هر تکرار حاوی ۱۰ عدد تخم‌مرغ بود. جوجه‌های حاصل برای مدت شش هفته در شرایط مدیریتی یکسان پرورش یافتند. صفات عملکردی شامل درصد جوجه‌درآوری، وزن بدن در روزهای تولد، ۲۱ و ۴۲، و نرخ تلفات کل دوره ثبت گردید. در پایان دوره (روز ۴۲)، چهار قطعه جوجه با وزن نزدیک به میانگین هر گروه انتخاب و پس از کشتار، شاخص‌های ایمنی (وزن بورس فابریسیوس و طحال)، تیتر آنتی‌بادی علیه ویروس نیوکاسل، فراسنجه‌های بیوشیمیایی خون (پروتئین‌تام، آلبومین و گلوبولین)، جمعیت باکتریایی سکوم (لاکتوباسیل‌ها و اشریشیاکلی)، غلظت مالون‌دی‌آلدئید (MDA) و بیان ژنهای مرتبط با پاسخ‌های التهابی (TNF-α، IL-6 و IL-10) در بافت ژژنوم مورد ارزیابی قرار گرفت. یافته‌ها: نتایج نشان داد که در مقایسه با گروه شاهد، تزریق لاکتوباسیلوس رامنوسوس اثر معنی‌داری بر درصد جوجه‌درآوری، نرخ تلفات کل دوره پرورش و میانگین وزن بدن در سنین یک، ۲۱ و ۴۲ روزگی نداشت. همچنین، تزریق لاکتوباسیلوس رامنوسوس اثر معنی‌داری بر غلظت پروتئین تام و آلبومین سرم خون، وزن نسبی بورس فابریسیوس و طحال، فراوانی باکتری اشرشیاکلی در سکوم و بیان نسبی ژن IL-10 در بافت ژژنوم در سن 42 روزگی نداشت. در مقابل، تزریق باکتری لاکتوباسیلوس رامنوسوس به طور معنی‌داری سبب کاهش غلظت مالون‌دی‌آلدئید (MDA) و میزان بیان ژنهای IL-6 و TNF-α در بافت ژژنوم شد .(P < 0.05) علاوه بر این، تزریق این باکتری سبب افزایش عیار پادتن علیه ویروس نیوکاسل، غلظت سرمی گلوبولین و فراوانی جمعیت لاکتوباسیلوس‌ها در محتویات سکوم شد (P < 0.05). نتیجه‌گیری: یافته‌های این مطالعه نشان می‌دهد که تزریق درون تخم‌مرغی لاکتوباسیلوس رامنوسوس در طول مراحل پایانی رشد جنینی، عملکرد ایمنی جوجه‌های گوشتی را به طور مؤثری افزایش می‌دهد. این بهبود احتمالاً از طریق مکانیسم‌های متعددی، از جمله تعدیل ترکیب میکروبیوتای سکوم و تنظیم فعالیت مسیرهای انتقال پیام که بیان نشانگرهای التهابی را در دستگاه گوارش کنترل می‌کنند، انجام می‌شود. بررسی انتقال عمودی میکروبیوم، بستر نوینی را جهت تبیین مکانیسم‌های مادری در برنامه‌ریزی اپی‌ژنتیکی، بازتنظیم مسیرهای متابولیک و ارتقای بلوغ سیستم ایمنی در جوجه‌های گوشتی فراهم می‌آورد. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| باکتریهای سکومی؛ پروبیوتیک؛ ژژنوم؛ سیتوکین‌های التهابی؛ مرغ آرین | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 77 |
||