اثرات سطوح مختلف ویتامین‌ها و عناصر معدنی کم‌مصرف در جیره بر عملکرد، پاسخ ایمنی، جوجه درآوری و شاخص‌های سِرُم خون مرغان مادر گوشتی | ||
| علوم دامی ایران | ||
| دوره 57، شماره 3، پاییز 1405، صفحه 519-544 اصل مقاله (2 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/ijas.2026.407894.654112 | ||
| نویسندگان | ||
| رامین ولی زاده* 1؛ حسین جانمحمدی2؛ اکبر تقی زاده3؛ مجتبی زاغری3؛ روح اله کیان فر2؛ صادق علیجانی2؛ مجید علیایی2 | ||
| 1گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، ایران. | ||
| 2گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، ایران. | ||
| 3گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تهران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| پژوهش حاضر به‌منظور بررسی اثرات استفاده از سطوح مختلف ویتامین‌ها و مواد معدنی کم‌مصرف در جیره‌های غذایی بر عملکرد، ایمنی، جوجه درآوری و شاخص‌های کفایت ویتامین و معدنی در مرغان مادر گوشتی انجام شد. بدین منظور از 520 قطعه مرغ مادر گوشتی با سن 50 هفتگی برای مدت 12 هفته در قالب طرح کاملاً تصادفی با 13 تیمار و 4 تکرار و 10 قطعه مرغ مادر داخل هر تکرار و به ازای هر 10 قطعه مرغ یک خروس استفاده شد. تیمارهای آزمایشی شامل دو استاندارد غذایی پایه راس 308 و جداول احتیاجات طیور برزیل (2017)، سه سطح 100، 80، 60 درصد ویتامین و مواد معدنی کم‌مصرف بر پایه راس و دو سطح 100، 80 ویتامینه و مواد معدنی کم‌مصرف بر پایه جدول برزیلی بود؛ که بدین شکل T1(RM100, RV100), T2(RM80, RV100), T3(RM60, RV100), T4(RM100, RV80), T5(RM80, RV80), T6(RM60, RV80), T7(RM100, RV60), T8(RM80, RV60), T9(RM60, RV60), T10(BM100, BV100), T11(BM80, BV100), T12(BM100, BV80), T13(BM80, BV80) گروه‌بندی شد. نتایج نشان داد که جیره‌های غذایی آزمایشی بر توده تخم‌مرغ تولیدی، درصد تولید تخم‌مرغ، تعداد جوجه به ازای هر مرغ در 12 هفته و خوراک مصرفی به ازای هر جوجه تولیدی تأثیر معنی‌دار داشت (P<0.05). همین‌طور نتایج نشان داد که درصد جوجه درجه‌یک، درصد جوجه درجه‌دو و انرژی مصرفی برای تولید یک جوجه به‌صورت معنی‌دار تحت تأثیر جیره‌های غذایی آزمایشی قرار داشتند (P<0.05). همچنین نتایج نشان داد که جیره‌های غذایی آزمایشی تأثیر معنی‌داری بر تیتر ایمونوگلوبولینM داشت (P<0.05). اثرات جیره‌های غذایی آزمایشی بر سطوح سِرُمی گلوتاتیون پراکسیداز (GPX)، آلانین آمینوترانسفراز (ALT) و آلکالین فسفاتاز (ALP) به‌عنوان شاخص‌های کفایت ویتامینی و عناصر معدنی تأثیر معنی‌داری داشت (P<0.05). به‌طورکلی نتایج آزمایش حاضر نشان داد که بر مبنای درصد جوجه درآوری، تیمار 4 (RM100، RV80)، بر اساس انرژی مصرفی برای تولید هر جوجه تیمار 5 (RM80، RV80) و بر مبنای ایمنی تیمار 6 (RM60, RV80) مناسب‌ترین گزینه‌ها می‌باشند. اما با توجه به اینکه نیاز برای درصد جوجه درآوری، بیشتر نیازهای مرغ مادر گوشتی را پوشش می‌دهد بنابراین بر مبنای درصد جوجه درآوری تیمار 4 (RM100، RV80) بهترین گزینه برای تهیه مکمّل‌های ویتامینه و معدنی برای مرغان مادر گوشتی می‌باشد. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| کفایت ویتامینی؛ کفایت عناصر معدنی؛ مرغ مادر گوشتی؛ ایمنی؛ عملکرد؛ جوجه درآوری | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 86 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 76 |
||