تأثیر کاربرد کود آلی و میکروارگانیسم‌های سودمند بر سبز شدن و استقرار سیاهدانه | ||
| به زراعی کشاورزی | ||
| دوره 28، شماره 3، پاییز 1405، صفحه 355-374 اصل مقاله (2.1 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jci.2026.405580.2961 | ||
| نویسندگان | ||
| شیرین تقی ذوقی1؛ الیاس سلطانی* 2؛ ایرج اله دادی3؛ میثم رضایی4؛ وحیداله جهاندیده مهجن آبادی5 | ||
| 1گروه علوم زراعی و اصلاح نباتات، دانشکده فناوری کشاورزی (ابوریحان)، دانشگاه تهران، پاکدشت، ایران. | ||
| 2گروه علوم زراعی و اصلاح نباتات، دانشکده فناوری کشاورزی (ابوریحان)، دانشگاه تهران، پاکدشت، ایران | ||
| 3گروه علوم زراعی و اصلاح نباتات، دانشکده فناوری کشاورزی (ابوریحان)، دانشگاه تهران، پاکدشت. ایران. | ||
| 4موسسه تحقیقات خاک و آب کشور، کرج، ایران. | ||
| 5موسسه تحقیقات خاک و آب کشور، کرج، ایران | ||
| چکیده | ||
| هدف: این پژوهش به‌منظور بررسی تأثیر کود ورمیکمپوست و روش‌های مختلف کاربرد میکروارگانیسم‌های مفید بر شاخص‌های جوانه‌زنی و رشد گیاهچه سیاهدانه طی دو سال زراعی 1402-1401 و 1403- 1402 به‌ترتیب در دو منطقه پاکدشت و کرج انجام شد. روش پژوهش: این پژوهش به‌صورت فاکتوریل در پایه طرح بلوکهای کامل تصادفی با دو فاکتور ورمیکمپوست (مصرف پنج تن در هکتار و عدم مصرف) و تیمار بیولوژیک بذر (11 ترکیب مختلف) در دو مکان جداگانه و چهار بلوک انجام شد. میکروارگانیسمها شامل سودوموناس فلورسنس، باسیلوس مگاتریوم و میکوریزا (تلفیقی از سویه‌های فونلیفورمیس موسه، رایزوفاگوس ایرگولاریس و کلاروئیدئوگلوموس اتونیکاتوم) بود. یافته‌ها: نتایج تجزیه واریانس نشان داد که مصرف ورمیکمپوست در هر دو منطقه تأثیر مثبت و معنی‌داری (در سطح یک درصد) بر تمامی صفات اندازهگیریشده داشت، بهطوریکه با مصرف ورمیکمپوست در منطقه پاکدشت و کرج به‌ترتیب، تعداد گره در ساقه اصلی 22 و 15 درصد، وزن خشک گیاهچه 9 و 8 درصد، درصد سبزشدن 10 درصد، سرعت سبزشدن 15 و 28 درصد، درصد استقرار نهایی 22 و 18 درصد بهبود یافت. اثر نوع و نحوه مصرف میکروارگانیسمها تنها بر سرعت سبزشدن در هر دو منطقه معنی‌دار بود، اما اثر متقابل بین روش مصرف میکروارگانیسم و ورمیکمپوست بر هیچ یک از صفات معنی‌دار نبود. این امر حاکی از آن است که مصرف ورمیکمپوست به‌طور کلی موجب افزایش اثرات مثبت میکروارگانیسمها شد، اما روش‌های مختلف مصرف آن‌ها تفاوت معنی‌داری در نتایج ایجاد نکرد. نتیجه‌گیری: مصرف کود ورمیکمپوست در هر دو منطقه توانست صفات اندازهگیریشده را تا حد مطلوبی بهبود بخشد که نشان از پتانسیل بالای این کود در کمک به تعدیل تنش‌های محیطی دارد. درصد و سرعت سبز شدن، تعداد گره در ساقه اصلی و وزن خشک گیاهچه با کاربرد تیمارهای بیولوژیک بهبود یافت. در میان تیمارهای بیولوژیک، بیوپرایمینگ با باکتری سودوموناس فلورسنس به‌عنوان مؤثرترین تیمار شناسایی شد که در هر دو منطقه بالاترین مقادیر را برای کلیه شاخص‌های رشدی به خود اختصاص داد. اگرچه تیمارهای مایکوریزا نسبت به شاهد برتری نشان دادند، اما نتایج ضعیف‌تری نسبت به تیمارهای باکتریایی داشتند. هم‌چنین نتایج به وضوح نشان می‌دهد که کارایی تیمارهای بیولوژیک به شدت تحت تأثیر شرایط محیطی قرار دارد و برای دست‌یابی به حداکثر اثربخشی، لازم است ترکیب بهینه میکروارگانیسمها و روش کاربرد آن‌ها با توجه به شرایط خاص هر منطقه طراحی گردد. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| باکتری محرک رشد؛ بیوپرایمینگ؛ ورمیکمپوست؛ هیدروپرایمینگ | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 154 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 98 |
||