تأثیر کاربرد برگی آمینوکلات سیلیس و پتاس بر ویژگی‌های کمّی و کیفی نیشکر در مزارع پلنت و راتون جنوب خوزستان | ||
| به زراعی کشاورزی | ||
| دوره 28، شماره 3، پاییز 1405، صفحه 337-353 اصل مقاله (1.05 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jci.2026.414405.2983 | ||
| نویسندگان | ||
| رحیم کریمی مجد1؛ افراسیاب راهنما* 2؛ حبیب اله روشنفکر3؛ فرشاد صالحی4 | ||
| 1گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید چمران اهواز. اهواز، ایران | ||
| 2گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید چمران اهواز. اهواز، ایران. | ||
| 3گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید چمران اهواز. اهواز. ایران. | ||
| 4مؤسسۀ تحقیقات و آموزش توسعۀ نیشکر و صنایع جانبی خوزستان، اهواز، ایران. | ||
| چکیده | ||
| هدف: کاربرد آمینوکلات سیلیس و پتاس می‌تواند ویژگی‌های کمّی و کیفی نیشکر را بهبود بخشد. این مطالعه با هدف بررسی تأثیر غلظت‌های مختلف آمینوکلات سیلیس و پتاس بر ویژگی‌های کمّی و کیفی واریته نیشکر IRC69-1062 در سنین بازرویی مختلف در خوزستان انجام شد. روش پژوهش: به‌منظور بررسی اثر کاربرد آمینوکلات سیلیس و پتاس بر ویژگی‌های کمّی و کیفی واریته نیشکر IRC69-1062 در سنین بازرویی مختلف، آزمایشی در سال زراعی 1404 در مزارع شرکت کشت و صنعت دعبل خزاعی واقع در جنوب استان خوزستان اجرا شد. آزمایش به‌صورت کرت‌های خردشده در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با سه تکرار اجرا شد. سنین بازرویی مختلف در سه سطح شامل پلنت، سن بازرویی اول و دوم به‌عنوان کرت اصلی و سطوح مختلف آمینوکلات سیلیس و پتاس در چهار سطح شامل شاهد بدون آمینوکلات سیلیس و پتاس، آمینوکلات سیلیس و پتاس با سه غلظت 2، 4 و 6 لیتر در هکتار به‌عنوان کرت فرعی در نظر گرفته شدند. یافته‌ها: نتایج این مطالعه نشان داد که سن گیاه و محلول‌پاشی با آمینوکلات‌های ترکیبی سیلیس و پتاس تأثیر قابل‌توجهی بر اجزای عملکرد نیشکر داشتند. بیش‌ترین تعداد ساقه (165 هزار ساقه در هکتار)، وزن تک‌ساقه (82/0کیلوگرم)، ارتفاع ساقه (269 سانتی‌متر)، عملکرد نی (88 تن در هکتار) و عملکرد شکر (9/1 تن در هکتار) در مزرعۀ پلنت مشاهده شد، درحالی‌که بیش‌ترین مقادیر کاهش در سن بازرویی دوم به‌ترتیب به میزان 20، 35، 17، 38 و 37 درصد مشاهده شد. با افزایش سن گیاه، شکر قابل استحصال از 3/10 درصد در مزرعۀ پلنت به 6/10 درصد در مزرعۀ بازرویی دوم افزایش یافت و خلوص شربت از 82 به 86 درصد رسید که نشان‌دهندۀ تمرکز منابع گیاهان بازرویی بر ساخت و ذخیره قندهاست. محلول‌پاشی با غلظت 6 در هزار آمینوکلات سیلیس و پتاس منجر به افزایش معنی‌دار وزن ساقه (29 درصد)، ارتفاع ساقه (10 درصد)، عملکرد نی (15 درصد)، عملکرد شکر (19 درصد) و درصد ساکارز شربت (4 درصد) در مقایسه با شاهد بدون محلول‌پاشی شد. برهم‌کنش سن گیاه و محلول‌پاشی نشان داد که گیاهان بازرویی بیش‌ترین بهره را از تغذیۀ ترکیبی آمینوکلات سیلیس و پتاس می‌برند، به‌طوری‌که شکر قابل استحصال در سن بازرویی دوم با محلول‌پاشی 4 لیتر در هکتار از 8/9 به 11 درصد رسید. نتیجه‌گیری: به‌طورکلی این یافته‌ها تأکید می‌کند که مدیریت هوشمندانه تغذیه با آمینوکلات‌های ترکیبی، با توجه به سن گیاه، می‌تواند عملکرد کمّی و کیفیت شکر نیشکر را به‌طور هم‌زمان افزایش دهد. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| بازرویی؛ بریکس؛ پل؛ عملکرد شکر؛ عملکرد نی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 172 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 105 |
||