ارزیابی عوامل مؤثر بر تابآوری کالبدی در بافت فرسوده شهر رشت مطالعه موردی: محله ساغری سازان | ||
| پژوهشهای جغرافیای انسانی | ||
| مقاله 9، دوره 58، شماره 3، پاییز 1405، صفحه 149-166 اصل مقاله (1.13 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jhgr.2023.353203.1008574 | ||
| نویسندگان | ||
| محمد اسکندری نوده* 1؛ اسماعیل نصیری هنده خاله2؛ سید علی حسینی1؛ مهرداد بردبار طاهر گورابی1 | ||
| 1گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران | ||
| 2گروه شهرسازی، دانشکده معماری و هنر، دانشگاه گیلان، رشت، ایران | ||
| چکیده | ||
| زلزله پدیدهای است که در بافتهای فرسوده اثرات مخرب بسیاری بر جای میگذارد، با توجه به شاخصهای مطرحشده، بسترهای اجتماعی شامل شبکه اجتماعی در بافتهای فرسوده، وضعیت کالبدی محلات و قدرت سازگاری در بافتهای فرسوده، وضعیت اقتصادی ساکنان و نیز شاخص نهادی و مدیریتی و محیطی بهمنظور سنجش تابآوری باید موردبررسی قرار گیرد. هدف تحقیق ارزیابی عوامل مؤثر بر تابآوری کالبدی در بافت فرسوده شهر رشت است. پژوهش توصیفی-پیمایشی و نوع آن کاربردی میباشد. جامعه آماری شهروندان بافت فرسوده شهر رشت میباشند. حجم نمونه از طریق فرمول کوکران 384 نفر و روش نمونهگیری تصادفی ابزارهای گردآوری دادهها پرسشنامه ساخته خود محقق که روایی و پایایی آن مورد تأیید قرار گرفت و تجزیهوتحلیل با استفاده از معادلات ساختاری لیزرل انجام شد. بر اساس نتایج، مقاومت سازه با ضریب بتای 77/0 و مقدار T 6/74 تأثیر مثبت و معناداری بر تابآوری شهری دارد. کیفیت سازه با ضریب مسیر 84/0 و مقدار T 82/6 بر تابآوری شهری تأثیر مثبت و معناداری دارد. وضعیت دسترسی شهری نیز بر تابآوری شهری تأثیر مثبت و معناداری دارد. ضریب مسیر این ارتباط برابر 69/0 و مقدار T برابر 34/8 است. وضعیت کالبدی محله نیز دیگر متغیری است که بر تابآوری شهری اثرگذار است. این متغیر مستقل با ضریب بتای 62/0 و مقدار T 4/7 بر متغیر تابآوری شهری اثرگذار است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تاب آوری شهری؛ تاب آوری کالبدی؛ بافت؛ بافت فرسوده شهری؛ شهر رشت | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 142 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 16 |
||