از رَوح الارواح تا کشف الاسرار: ردپای یک اقتباس گسترده در متون عرفانی

منابع

اعتصام. حامد. (1388). «جستجویی در منابع کشف الاسرار». معارف. شمارۀ 68، صص 44- 68.

افشار. ایرج. (1340). «احتمالی در باب مؤلف کشف الاسرار». یغما. سال چهاردهم، شمارۀ 7.

تفتازانی. سعدالدین. (1388). مختصر المعانی، قم، دارالفکر.

خانلری. زهرا. (1348). فرهنگ ادبیات فارسی، تهران، چاپخانۀ زر.

سلمی. ابو عبد الرحمن محمد بن الحسین. (1369). مجموعة آثار السلمى‏. تهران: مرکز نشر دانشگاهى.‏

سمعانی. احمد. (1384).  رَوح الأَرواح فی شرح اسماء الملک الفتاح. تحقیق: نجیب مایل هروی. تهران: علمی    و فرهنگی.

شفیعی کدکنی. محمدرضا. (1388). «پیر هری غیر از خواجه عبدالله انصاری است». نامۀ بهارستان، سال دهم، صص 185- 192.

قشیری (ابوالقاسم عبد الکریم القشیرى‏). (2008). نحو القلوب. تحقیق و تصحیح: احمد علم الدین الجندى‏. قاهرة: الهیئة المصریة العامة للکتاب‏.

گرکانی. محمد حسین شمس العلما. (1377). ابدع البدایع، به اهتمام حسین جعفری، تبریز: البرز.

مازندرانی. محمدهادی بن محمدصالح. (1376). انوار البلاغه (در فنون معانی، بیان و بدیع)، به کوشش محمدعلی غلامی نژاد، تهران: قبله.

مستملی (اسماعیل مستملى بخارى). (1363). شرح التعرف لمذهب التصوف. تحقیق و تصحیح: محمد روشن. ‏تهران: اساطیر.

مهدوی بتول، و بالو فرزاد، و موسوی سنگدهی سیده عارفه. (1399). «بررسی حکایات مشترک النوبة الثالثة کشف الأسرار و روح الأرواح براساس نظریه ترامتنیّت ژنت».  پژوهش‌های ادب عرفانی (گوهر گویا). سال چهاردهم، ش: 1، صص 29- 44.

میبدی (ابو الفضل رشید الدین میبدى)‏. (1371). کشف الأسرار و عدة الأبرار. تحقیق و تصحیح: على اصغر حکمت‏. تهران: امیر کبیر.

نجار نوبری، عفت، و ایزدی شریف آباد، سکینه، و محسنی هنجی، فریده. (1402). «بررسی تطبیقی سبک روح الارواح سمعانی و کشف الاسرار میبدی». پژوهش های نقد ادبی و سبک شناسی. شمارۀ 54. صص 11-30.

همایی. جلال الدین (1388). فنون بلاغت و صناعات ادبی، تهران: اهورا.

References

Afshār, Īraj. (1340). “A Possibility Concerning the Author of Kashf al-Asrār.” Yaghmā, year 14, no. 7. (In Persian).

Garkānī, Muḥammad Ḥusayn Shams al-‘Ulamā. (1377). Abda‘ al-Badāyi‘. Research: Ḥusayn Ja‘farī. Tabrīz: Alburz. (In Persian).

Khānlarī, Zahrā. (1348). Farhang-i Adabīyāt-i Fārsī. Tehrān: Zar. (In Persian).

Iʿtiṣām, Ḥāmid. (1388). “A Search in the Sources of Kashf al-Asrār.” Maʿārif, no. 68, pp. 44‑68. (In Persian).

Mahdavī, Batūl, Farzād Bālū, and Sayyidah ʿĀrifah Mūsavī Sangdihī. (1399). “An Examination of the Shared Narratives of al-Nawbat al-Thālithah in Kashf al-Asrār and Rawḥ al-Arwāḥ Based on Genette’s Theory of Transtextuality.” Pizhūhish-hā-yi Adab-i ʿIrfānī (Guhar-i Gūyā), year 14, no. 1, pp. 29‑44. (In Persian).

Mahdavī, Batūl, Farzād Bālū, and Sayyidah ʿĀrifah Mūsavī Sangdihī. (1400). “An Examination of Intertextual Relations in the Narratives of al-Nawbat al-Thālithah in Kashf al-Asrār and Rawḥ al-Arwāḥ Based on Genette’s Theory.” Pizhūhishnāmah-yi Adabiyyāt-i Dāstānī, vol. 10, no. 2, pp. 123‑140. (In Persian).

Meybodī (Abu al-Faḍl Rashīd al-Dīn Meybodī). (1371). Kashf al-Asrār va ‘Uddah al-Abrār. Research: Alī Aṣghar Ḥikmat. Tehrān: Amīr Kabīr (In Persian).

Māzandarānī, Muḥammad Hādī ibn Muḥammad Ṣāliḥ. (1376). Anwār al-Balāghah (dar Funūn-i Ma‘ānī, Bayān va Badī‘). Research: Muḥammad Alī Ghulāmī Nizhād. Tehrān: Qiblah. (In Persian).

Mustamlī (Ismā‘īl Mustamlī Bukhārī). (1363). Sharḥ al-Ta‘arruf li-Madhhab al-Taṣawwuf. Research: Muḥammad Rushan. Tehrān: Asāṭīr. (In Persian).

Qushayrī (Abu al-Qāsim ‘Abd al-Karīm al-Qushayrī). (2008). Nahw al-Qulūb. Research: Aḥmad ‘Alam al-Dīn al-Jundī. Al-Qāhirah: al-Hay’ah al-Miṣrīyah al-‘Āmmah lil-Kitāb. (In Persian).

Sam‘ānī, Aḥmad. (1384). Rawḥ al-Arwāḥ fī Sharḥ Asmā’ al-Malik al-Fattāḥ. Research: Najīb Māyil Haravī. Tehrān: ‘Ilmī va Farhangī. (In Persian).

Shafīʿī Kadkanī, Muḥammad Riḍā. (1388). “Pīr-i Harī is Other than Khwājah ʿAbd Allāh Anṣārī.” Nāmah-yi Bahāristān, year 10, pp. 185‑192. (In Persian).

Solamī, Abū ‘Abd al-Raḥmān Muḥammad ibn al-Ḥusayn. (1369). Majmū‘ah-yi Āthār al-Salmī. Tehrān: Markaz-i Nashr-i Dānishgāhī. (In Persian).

Taftāzānī, Sa‘d al-Dīn. (1388). Mukhtaṣar al-Ma‘ānī. Qum: Dār al-Fikr. (In Persian).

Humāyī, Jalāl al-Dīn. (1388). Funūn-i Balāghat va Ṣanā‘āt-i Adabī. Tehrān: Ahurā. (In Persian).