الگوی مدیریت مقصدهای گردشگری طبیعتمحور در مواجهه با تغییرات اقلیمی و محیطی | ||
| پژوهشهای جغرافیای انسانی | ||
| مقاله 4، دوره 58، شماره 3، پاییز 1405، صفحه 53-70 اصل مقاله (1.46 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jhgr.2026.407741.1008870 | ||
| نویسندگان | ||
| سعیده اسماعیلی* ؛ فاطمه ایریلوزاده؛ سجاد فردوسی | ||
| گروه مدیریت و اقتصاد گردشگری، دانشکده گردشگری، دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| مقصدهای گردشگری طبیعتمحور به دلیل وابستگی به منابع طبیعی، بیش از سایر انواع گردشگری در مواجهه با تغییرات اقلیمی و محیطی آسیبپذیر هستند. افزایش رخدادهای حاد جوی، تخریب اکوسیستمها و ناپایداری منابع ضرورت توجه به مدیریت پایدار این مقصدها را برجسته میکند. هدف این پژوهش شناسایی عوامل مؤثر بر مدیریت مقصدهای گردشگری طبیعتمحور در مواجهه با تغییرات اقلیمی و محیطی و ارائه الگویی بومیسازی شده است. پژوهش حاضر با رویکرد کیفی انجام شد و مشارکتکنندگان از طریق روش نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند. دادهها از طریق مصاحبه نیمه ساختاریافته با 27 نفر از متخصصان حوزههای جغرافیای طبیعی، محیطزیست، آبوهواشناسی، گردشگری، مدیریت بحران، طبیعتگردی و سنجشازدور جمعآوری شد. نخست، افراد بر اساس تخصص علمی و تجربه کاری در زمینههای مرتبط شناسایی شدند و مصاحبه تا رسیدن به نقطه اشباع نظری ادامه یافت. برای تحلیل دادهها از روش تحلیل مضمون استفاده شد. تحلیل دادهها منجر به استخراج 60 مضمون پایه در قالب 12 مضمون سازمان دهنده شد و نهایتاً 4 مضمون فراگیر شناسایی گردید: مدیریت و سازماندهی مقصد، زیرساخت و حفاظت پایدار، مدیریت منابع و حملونقل پایدار، نظارت و آموزش. یافتهها نشان داد مدیریت مؤثر این مقصدها نیازمند رویکردی چندبعدی، مشارکتی و مبتنی بر اصول پایداری است. افزایش تابآوری مقصدها در برابر تغییرات اقلیمی نیازمند تلفیق برنامهریزی مدیریتی، حفاظت اکوسیستمی، توسعه زیرساختهای پایدار، مدیریت منابع، مشارکت جوامع محلی و بهرهگیری از فناوریهای نوین است. اتخاذ یک رویکرد یکپارچه منجر به کاهش آسیبپذیری اقلیمی، حفظ سرمایههای طبیعی و توسعه پایدار مقصدها میشود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آسیبپذیری اقلیمی؛ مقصد گردشگری؛ منابع طبیعی؛ حفاظت پایدار؛ مدیریت منابع | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 256 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 26 |
||