شناسایی مناطق مستعد توسعه فیزیکی در پهنه شهری و پیراشهری دیواندره با بهکارگیری سند ژئومورفولوژیکی و مدلهای تلفیقی | ||
| پژوهش های جغرافیای طبیعی | ||
| دوره 58، شماره 2، تابستان 1405، صفحه 19-38 اصل مقاله (1.58 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله کامل | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jphgr.2026.413134.1007929 | ||
| نویسندگان | ||
| سینا کرمی1؛ ممند سالاری* 1؛ حمید گنجائیان2 | ||
| 1گروه ژئومورفولوژی، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران | ||
| 2گروه جغرافیای طبیعی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| این پژوهش با هدف شناسایی مناطق مستعد توسعه فیزیکی شهر دیواندره بر پایه تدوین سند ژئومورفولوژیکی و تحلیل مخاطرات طبیعی انجامشده است. تنوع فرمها و فرایندهای ژئومورفیک و شرایط توپوگرافیک منطقه، در کنار ایجاد ظرفیتهای توسعه، محدودیتها و تنگناهایی را نیز برای گسترش کالبدی شهر به همراه دارد. ازاینرو، در گام نخست سند ژئومورفولوژیکی پهنه شهری با تمرکز بر فرمها، فرایندها و مخاطرات غالب تهیه شد و سپس با رویکردی تلفیقی، مناطق مناسب توسعه در مقیاس شهری و پیراشهری شناسایی گردید. دادههای مورداستفاده شامل تصاویر ماهوارهای، مدل رقومی ارتفاعی 5/12 متری ALOS PALSAR و نقشه زمینشناسی 1:100000 بود و تحلیلها با بهرهگیری از نرمافزارهای ArcGIS, TerrSetو Super Decisions و مدلهای گامای فازی و WLC انجام شد. نتایج سند ژئومورفولوژیکی نشان داد فرم تپه ماهوری با شیب کم که حدود 2/47 درصد (معادل 2/39 کیلومترمربع) از محدوده مطالعاتی را دربر میگیرد، به دلیل کمترین میزان فرایندهای فعال و مخاطرات، مناسبترین بستر توسعه شهری است و عمدتاً در بخشهای شمالی و شمال شرقی قرار دارد. همچنین بر اساس مدلهای گامای فازی و WLC به ترتیب حدود 2/25 و 7/28 درصد (به معادل 1/9 و 2/10 کیلومترمربع) از این فرم دارای پتانسیل بالای توسعه است که از نظر مکانی با نتایج سند ژئومورفولوژیکی همخوانی دارد. در مجموع، یافتهها بیانگر کارآمدی اسناد ژئومورفولوژیکی و مخاطراتی در برنامهریزی و ارتقای تابآوری شهری و قابلیت استفاده از نتایج به عنوان پایگاه داده مدیریتی برای توسعه آتی شهر است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| سند ژئومورفولوژیکی؛ توسعه فیزیکی شهری؛ مخاطرات؛ شهر دیواندره | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 146 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 92 |
||