| تعداد نشریات | 127 |
| تعداد شمارهها | 7,196 |
| تعداد مقالات | 77,227 |
| تعداد مشاهده مقاله | 157,208,851 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 118,400,348 |
شناسایی مناطق مستعد توسعه فیزیکی در پهنه شهری و پیراشهری دیواندره با به کارگیری سند ژئومورفولوژیکی و مدل های تلفیقی | ||
| پژوهش های جغرافیای طبیعی | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 23 خرداد 1405 | ||
| نوع مقاله: مقاله کامل | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jphgr.2026.413134.1007929 | ||
| نویسندگان | ||
| ممند سالاری* 1؛ سینا کرمی2؛ حمید گنجائیان3 | ||
| 1گروه ژئومورفولوژی- دانشکده منابع طبیعی دانشگاه کردستان | ||
| 2کارشناس ارشد مخاطرات محیطی، گروه ژئومورفولوژی- دانشگاه کردستان، سنندج، ایران | ||
| 3دکتری ژئومورفولوژی، دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| این پژوهش با هدف شناسایی مناطق مستعد توسعه فیزیکی شهر دیواندره بر پایه تدوین سند ژئومورفولوژیکی و تحلیل مخاطرات طبیعی انجام شده است. ازاینرو، در گام نخست سند ژئومورفولوژیکی پهنه شهری با تمرکز بر فرمها، فرایندها و مخاطرات غالب تهیه شد و سپس با رویکردی تلفیقی، مناطق مناسب توسعه در مقیاس شهری و پیراشهری شناسایی گردید. دادههای مورد استفاده شامل تصاویر ماهوارهای، مدل رقومی ارتفاعی 5/12 متری ALOS PALSAR و نقشه زمینشناسی 1:100000 بود و تحلیلها با بهرهگیری از نرمافزارهای ArcGIS،TerrSet و SuperDecisions و مدلهای گامای فازی و WLC انجام شد. هفت پارامتر مکانی شامل فاصله از محدوده شهری و روستاها، فاصله از جاده اصلی، تراکم پوشش گیاهی، ارتفاع، شیب و لیتولوژی در ارزیابی لحاظ گردید. نتایج سند ژئومورفولوژیکی نشان داد فرم تپهماهوری با شیب کم که حدود 47 درصد از محدوده مطالعاتی را دربر میگیرد، به دلیل کمترین میزان فرایندهای فعال و مخاطرات، مناسبترین بستر توسعه شهری است و عمدتاً در بخشهای شمالی و شمالشرقی قرار دارد. همچنین بر اساس مدلهای گامای فازی و WLC به ترتیب حدود 26 و 29 درصد از این فرم دارای پتانسیل بالای توسعه است که از نظر مکانی با نتایج سند ژئومورفولوژیکی همخوانی دارد. . | ||
| کلیدواژهها | ||
| سند ژئومورفولوژیکی؛ توسعه فیزیکی شهری؛ مخاطرات؛ مدلهای تلفیقی؛ دیواندره | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 43 |
||