پیوندهای مفید
اخبار و اعلانات
آمار
| تعداد نشریات | 127 |
| تعداد شمارهها | 7,196 |
| تعداد مقالات | 77,227 |
| تعداد مشاهده مقاله | 157,218,132 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 118,403,708 |
سازوکار ژئوکریتیک در رمان «رأیت رام اللّه» اثر مرید البرغوثی براساس نظریه برتراند وستفال | ||
| ادب عربی | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 19 خرداد 1405 | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jalit.2026.404871.613034 | ||
| نویسندگان | ||
| علی خالقی* 1؛ جمال طالبی قره قشلاقی2 | ||
| 1استادیار گروه آموزش زبان و ادبیات عربی دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران | ||
| 2دانشیار گروه آموزش زبان و ادبیات عربی دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| ژئوکریتیک یک رویکرد نقد ادبی میانرشتهای و نوین است که پیوند پیچیده میان ادبیات و فضا را با تأکید بر تکثرگرایی و دیدگاههای متغیر مطالعه میکند. همچنین، خواستار رویکردی انسانی برای شکلدهی فضاهای شهری و فرهنگسازی برای زیستن همدلانه و اخلاقی شهروندان است. جستار حاضر با رویکرد توصیفی و تحلیلی به دنبال بررسی و تحلیل سازوکارهای ژئوکریتیک در رمان زندگینامهای «رأیت رام الله» اثر مرید البرغوثی، بر اساس نظریه برتراند وستفال ست. جستار حاضر تلاش میکند تا نشان دهد که چگونه فضای شهری رامالله در این رمان، از یک پسزمینه صرف فراتر رفته و به بستری فعّال برای بازنمایی هویت، حافظه و تبعید تبدیل میشود. یافتهها حاکی از آن است که البرغوثی از اصول بنیادین وستفال بهره میبرد: اولاً، «فضا ـ زمانیت» (کرونوتوپ) با تلاقی زمان حالِ بازگشت و گذشتهی خاطرات در مکانهای واحد (مانند پل النبی)، حس جابهجایی دائمی و «ازخودبیگانگی وجودی» را تشدید میکند. ثانیاً، مفهوم «مرزشکنی» از طریق نمایش سختیهای عبور از چکپوینتها و مرزهای اشغالشده، و همچنین شکستن مرزهای ژانری (ترکیب خاطره، سفرنامه و شعر)، بازتاب داده میشود. ثالثاً، «ارجاعیت» از طریق کنش متقابل میان واقعیت تلخ اشغال و تخیلات نویسنده از وطن از دست رفته، تقویت میشود. همچنین، سازوکارهای تکمیلی چون «چندکانونی» (بهویژه دیدگاه «مهاجر» یا «فضای سوم») و «لایهنگاری»، رامالله را به مثابه یک «شهر چند صدایی و زخمخورده» به تصویر میکشند که در آن لایههای تاریخی اشغال، با لایههای نوستالژیک فردی در هم تنیده شدهاند. در نهایت، تحلیل ژئوکریتیکی نشان میدهد که رمان رأیت رام الله نه تنها سندی ادبی در باب ادبیات تبعید است، بلکه نمونهای بارز از «نوشتن شهر» در بستر بحران و مقاومت محسوب میشود که فضای شهری را به یک شخصیت مرکزی و زمینهای برای بازسازی سوژه آواره تبدیل میکند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ژئوکریتیک؛ مرید البرغوثی؛ رمان رأیت رام الله؛ تبعید؛ وستفال | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 65 |
||
سامانه مدیریت نشریات علمی. قدرت گرفته از سیناوب