ارزیابی مدیریت تغذیه بر عملکرد دانه و برخی صفات بیوشیمیایی کتان روغنی در شرایط قطع آبیاری | ||
| علوم گیاهان زراعی ایران | ||
| دوره 57، شماره 2، تابستان 1405، صفحه 125-141 | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/ijfcs.2026.403727.655162 | ||
| نویسندگان | ||
| اصغر رحیمی* 1؛ فاطمه یوسف پور2؛ حسین دشتی2؛ علی اکبر محمدی میریک2؛ سید احمد حسینی2 | ||
| 1گروه ژنتیک و تولید گیاهی دانشکده کشاورزی دانشگاه ولیعصر رفسنجان ایران | ||
| 2گروه ژنتیک و تولید گیاهی دانشکده کشاورزی دانشگاه ولی عصر رفسنجان ایران | ||
| چکیده | ||
| مدیریت تلفیقی حاصلخیزی خاک، راهکاری حیاتی برای پایداری تولید کتان روغنی در مناطق خشک است. به منظور بررسی اثر منابع تغذیهای مختلف بر شاخصهای بیوشیمیایی و عملکرد کتان در شرایط تنش خشکی، پژوهشی بهصورت اسپیلت پلات در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار برای ارزیابی اثر ۷ تیمار تغذیهای شامل شاهد، آلی (کود گاوی، ۳۰ تن در هکتار)، شیمیایی (نیتروژن 100، فسفر40 و پتاسیم 100 کیلوگرم در هکتار) و زیستی (باکتری Pseudomonas spp ) و تیمارهای تلفیقی آلی- شیمیایی (۳۰ تن کود گاو + ۷۰٪ شیمیایی)، آلی- زیستی (۳۰ تن آلی + زیستی) و شیمیایی-زیستی (۱۰۰٪ شیمیایی + زیستی) و دو رژیم آبیاری (معمول و قطع آبیاری در گلدهی) اجرا شد. نتایج نشان داد تنش خشکی میانگین عملکرد دانه را از ۲۰۰۰ به ۱۳۹۵ کیلوگرم در هکتار کاهش داد. با این حال، تیمارهای تلفیقی بهویژه آلی-شیمیایی و شیمیایی-زیستی با تقویت سیستم آنتیاکسیدانت گیاه، اثرات منفی تنش را تعدیل کردند. در شرایط آبیاری معمول، تیمار آلی- شیمیایی منجر به جهش چشمگیر ماده خشک (۲۸۷٪)، پرولین (۱۱۲٪) و شاخص برداشت (۵۲٪) نسبت به شاهد شد. در نهایت، بهکارگیری سیستمهای تغذیهای تلفیقی (آلی- شیمیایی و شیمیایی-زیستی) بهعنوان مؤثرترین استراتژی زراعی برای بهبود عملکرد کمی و کیفی کتان در شرایط محدودیت آبی توصیه میشود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آنزیم کاتالاز؛ بزرک؛ تغذیه تلفیقی؛ شاخص برداشت؛ کودهای زیستی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 132 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 133 |
||