تفسیر دینی و فناورانه از انسان در باب مقولة «برتری» | ||
| مجله علمی " فلسفه دین " | ||
| دوره 23، شماره 3، پاییز 1405، صفحه 229-241 اصل مقاله (1.23 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jpht.2026.409747.1006184 | ||
| نویسنده | ||
| پرستو مصباحی جمشید* | ||
| گروه علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| مقولة «برتری انسان» از مباحث بنیادین در ادیان و به‌ویژه در عصر جدید تحت‌تأثیر تحولات علمی‌ـ‌فناورانه است. در حالی که جریاناتی همچون تراانسان‌گرایی بر ارتقای بیولوژیک تأکید دارند و پساانسان‌گرایی هرگونه سلسله‌مراتب وجودی را رد می‌کند، اسلام انسان را موجودی ممتاز دانسته و «تقوا» را معیار برتری او می‌داند. این پژوهش با روش تحلیلی‌ـ‌استنتاجی، به نقد جریان پساانسان‌گرایی (با تکیه بر آراء فرانچسکا فراندو) بر مبنای انسان‌شناسی قرآنی علامه جوادی آملی می‌پردازد. یافته‌ها نشان می‌دهد که نوع انسان‌شناسیِ حاکم بر پارادایم‌ها، تعیین‌کنندۀ رتبه‌بندی موجودات است. این مطالعه با بهره‌گیری از مفاهیمی چون «وحدت هویت» و «تعالی وجودی انسان بر تغییر شرایط»، نشان می‌دهد که پذیرش برتری انسان و معیار تقوا، ضرورتی عقلی است که فراتر از دگرگونی‌های فناورانه، به ماهیت متعالی انسان بازمی‌گردد. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| برتری؛ پست هیومنیسم؛ تقوا؛ علامه جوادی آملی؛ فناوری | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 188 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 226 |
||