نقش اضطرار مجنیعلیه در وارد کردن جنایت بر خود در فرض تسبیب | ||
| مجله علمی "پژوهشهای فقهی" | ||
| دوره 22، شماره 3، پاییز 1405، صفحه 211-224 اصل مقاله (1.11 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jorr.2026.401943.1009674 | ||
| نویسنده | ||
| یزدان طاهرآبادی* | ||
| گروه فقه و حقوق جزا، مؤسسة عالی فقه و علوم اسلامی، حوزة علمیة قم، قم، ایران | ||
| چکیده | ||
| استناد جنایت به جانی مهمترین بحث حقوق جزا و جرمشناسی است. در پارهای موارد این امر مشتبه میشود. یکی از این موارد صورتی است که فردی (سبب) قصد وارد کردن جنایت بر دیگری را دارد و مجنیعلیه دچار اضطرار و برای نجات خود و از روی اختیار مرتکب فعلی میشود که آن فعل موجب وارد شدن جنایت بر خود او میشود. در این صورت جنایت مستند به سبب است یا مضطر؟ در این نوشته تلاش شد تا در چارچوب دانش فقه و با رویکرد تحلیلی اجتهادی و با هدف پاسخی صحیح و کارآمد به تحلیل مسئله پرداخته شود. یافتههای پژوهش حاکی از آن است که دو دلیل ذکرشده برای عدم ضمان سبب (عدم الجاء به فعل واقعشده و قیاس محل بحث به مسئله «اقتُل نفسَک و الّا قتلتُک») صحیح نیست. از بین پنج دلیل اقامهشده برای ضمان سبب تنها دلیل وجدان عقلی بنا بر اینکه مراد از عقل عقلا باشد صحیح است؛ در غیر این صورت طرفین باید با یکدیگر مصالحه کنند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| استناد؛ تسبیب؛ اضطرار؛ جانی؛ مجنی علیه | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 122 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 135 |
||