- ایمانی هرسینی، جلیل و اشجعی، آیدا. (1401). شبکه اکولوژیکی، رویکرد نوین حفاظت از تنوع زیستی و زیستگاهها در مقیاس سیمای سرزمین. نشریه انسان و محیطزیست، ۲۰ (۶۲)، ۱۱۹-۱۰۹.
- تیموری، راضیه؛ قربانی، رسول؛ پورمحمدی، محمدرضا و احدنژاد، محسن. (1395). ارزیابی سرانه و دسترسی پارکها و فضاهای سبز شهری با رویکرد اکولوژیکی (مورد نمونه: پارکهای محلهای کلانشهر تبریز). نشریه جغرافیا و توسعه فضای شهری، 3(5)، 33-19. https://doi.org/10.22067/gusd.v3i2.47680
- قربانی، رسول و تیموری، راضیه. (1396). تحلیل اکولوژیک عوامل کلیدی برنامهریزی فضای سبز کلانشهر تبریز با استفاده از روش تحلیل ساختاری و پویش محیطی. نشریه جغرافیا و برنامهریزی، 21(61)، 340-319.
- سادات، مهدیس؛ صالحی، اسماعیل؛ امیری، محمدجواد و احسانی، امیر هوشنگ. (1399). بهینهسازی ساختار سیمای سرزمین با رویکرد تجزیه تحلیل شبکه اکولوژیک و تئوری گراف. محیطشناسی، 46(4)، 509-524. https://doi.org/doi: 10.22059/jes.2021.323284.1008169
- حاتمی نژاد، حسین؛ یزدی، رعنا و ایرجی، حسین. (1402). ارزیابی ساختار اکولوژیکی فضای سبز با رویکرد سیمای سرزمین مطالعه موردی: شهر صومعهسرا- گیلان. نشریه جغرافیا و توسعه، 21(71)، 115-93. https://doi.org/10.22111/GDIJ.2023.7591
- خادم الحسینی، احمد؛ قائدرحمتی، صفر و جمشیدی، زهرا. (1395). ارزیابی پایداری فضاهای سبز شهری در مناطق پانزدهگانه شهر اصفهان. پژوهشهای جغرافیای انسانی. 48 (4). 751-763. doi: 10.22059/jhgr.2016.53398
- ذکاوت، کامران. (1395). ابعاد سازنده کیفیت محیط در طراحی شهری: مقدمهای بر روشها و فنون طراحی شهری. (چاپ اول)، تهران: انتشارات آذرخش.
- رمضانی مهریان، مجید و فریادی، شهرزاد. (1393). طراحی شبکه پیوسته فضای سبز شهری با استفاده از تئوری گراف (مطالعه موردی: منطقه یک تهران). فصلنامه علوم محیط، 12(2)، 99-110.
- شعبانی، مرتضی؛ علوی، سید علی؛ مشکینی، ابوالفضل و سلمان ماهینی، عبدالرسول. (1398). ارزیابی و سنجش فضایی محیطزیست شهری با رویکرد شهر سبز مطالعة موردی: کلانشهر تهران. پژوهشهای جغرافیای انسانی، 51 (1). 127-111. doi: 10.22059/jhgr.2017.61799
- محمودزاده، حسن و مسعودی، حسن. (1398). تحلیلی بر تغییرات ساختاری سیمای سرزمین کلانشهر تبریز با استفاده از مبانی اکولوژی سیمای سرزمین و با تأکید بر مفهوم پیوستگی. نشریه آمایش سرزمین، 11(2)، 204-179. https://doi.org/doi: 10.22059/jtcp.2019.288093.670019
- موحد، سپیده و طبیبیان، منوچهر. (1397). بررسی تغییرات شبکه اکولوژیک و نقش آن در تابآوری اکولوژیکی کلانشهر مشهد. محیطشناسی، 44(2)، 394-373. https://doi.org/10.22059/JES.2018.236242.1007458
- موسوی فاطمی، حسین؛ حبیب، فرح و شهابیان، پویان. (1402). سناریو بندی یکپارچگی شبکه اکولوژیک منظر شهری بر اساس مدل بهبودیافته جاذبه (در پهنه شمال شرق تهران). فصلنامه پایداری، توسعه و محیطزیست، 4(1)، 35-51.
- میکائیلی، علیرضا و صادقی بنیس، مژگان. (1389). شبکه اکولوژیکی شهر تبریز و راهکارهای پیشنهادی برای حفظ و توسعه آن. مجله پژوهشهای محیطزیست، 1(2)، 43.
- ناروئی، بهروز و حیدری، امید. (1394)، بررسی مفهوم اکولوژی سیمای سرزمین و جایگاه آن در برنامهریزی و طراحی مناظر شهری. کنفرانس بینالمللی انسان، معماری، عمران کنفرانس و شهر، تبریز.
- نساجی، مینا و عابدیان، نازنین. (1397). اکولوژی شهری و تأثیر آن بر توسعه محیطهای شهری و فعالیتهای انسانی، کنفرانس عمران، معماری و شهرسازی کشورهای جهان اسلام، تبریز.
- نوحهگر، احمد؛ جباریان امیری، بهمن و افراخته، روشنک. (1394). تحلیل کاربری سرزمین در بخش مرکزی گیلان با رویکرد اکولوژی سیمای سرزمین. جغرافیا و آمایش شهری - منطقهای، 5 (15)، 214-197. https://doi.org/10.22111/GAIJ.2015.2079
- Anderson, J. R. (1976). A land use and land cover classification system for use with remote sensor data (Vol. 964). US Government Printing Office.
- Apan, A. A., Raine, S. R., & Paterson, M. S. (2002). Mapping and analysis of changes in the riparian landscape structure of the Lockyer Valley catchment, Queensland, Australia. Landscape and Urban Planning, 59(1), 43-57. https://doi.org/10.1016/S0169-2046(01)00246-8
- Dehling, D. M. (2023). Ecological Networks. In Encyclopedia of Biodiversity (pp. 151-165). Academic Press. https://doi.org/10.1016/B978-0-12-822562-2.00111-0
- Fan, S., Axmacher, J. C., Shu, H., & Liu, Y. (2023). Ecological network design based on optimizing ecosystem services: case study in the Huang-Huai-Hai region, China. Ecological Indicators, 150, 110264.
- Forman, R., & Godron, M. (1986). Landscape Ecology. John Willy and Sons, New York.
- Gorbani, R., & Teymouri, R. (2017). Ecological Analysis of Key Factors Influencing in Tabriz Green Space Planning Using Environmental Scanning and Structural Analysis. Journal of Geography and Planning, 21(61), 319-340. [In Persian]
- Hellmund, P. C., & Smith, D. (2013). Designing greenways: sustainable landscapes for nature and people. Island Press.
- Imani Harsini, J., & Ashjai, A. (2022). Ecological Network, a New Approach to Protecting Biodiversity and Habitats at the Landscape Scale. Journal of Humans and Environment, 20 (62), 109-119. [In Persian]
- Lin, G., Yang, Z., Xu, L., Zhang, F., & Yang, R. (2023). Urban ecological network construction in Loess Plateau regions in China-case study of Huanxian city. Alexandria Engineering Journal, 74, 153-169. https://doi.org/10.1016/j.aej.2023.05.035
- Liu, M., Li, L., Wang, S., Xiao, S., & Mi, J. (2023). Forecasting the future suitable growth areas and constructing ecological corridors for the vulnerable species Ephedra sinica in China. Journal for Nature Conservation, 73, 126401. https://doi.org/10.1016/j.jnc.2023.126401
- Mahmoudzadeh, H., & Masoudi, H. (2019). The Analysis of Structural Landscape Changes in Tabriz City Using Landscape Ecology Principles with an Emphasis on the Connectivity Concept. Town and Country Planning, 11(2), 179-204. https://doi.org/doi: 10.22059/jtcp.2019.288093.670019 [In Persian]
- Mikaeeili, A., & sadeghe, M. (2011). Urban Ecological Network of Tabriz City And Proposed Solutions for Preservation and Development. Environmental Researches, 1(2), 43-52. [In Persian]
- Mousavi Fatemi, H., Habib, F., & Shahabian, P. (2023). Scenario Planning of Urban Landscape Ecological Network Integration Based on Improved Gravity Model (in the Northeast Zone of Tehran). Journal of Sustainability, Development and Environment, 4 (1), 35-51. [In Persian]
- Movahed, S., & Tabibian, M. (2018). Investigating the changes of ecological network and its role in the ecological resilience of Mashhad city. Journal of Environmental Studies, 44(2), 373-394. https://doi.org/doi: 10.22059/jes.2018.236242.1007458 [In Persian]
- Naroi, B., & Heydari, O. (2015). Investigating the concept of landscape ecology and its place in urban landscape planning and design. International Conference on Human, Architecture, Civil and the City, Tabriz. [In Persian]
- Nassaji, M., & Abedian, N. (2018). Urban Ecology and Its Impact on the Development of Urban Environments and Human Activities. Conference on Civil Engineering, Architecture and Urban Planning of Islamic World Countries, Tabriz. [In Persian]
- Nohegar, D. A., jabariyan amiri, D. B., & afrakhte, R. (2015). Land Use Analysis on Guilan Central District Using Landscape Ecology Approach. Journal of Geography and Territorial Spatial Arrangement, 5(15), 197-214. https://doi.org/10.22111/gaij.2015.2079[In Persian]
- Ramezani Mehrian, M., & Faryadi, S. (2014). Urban Green Space Network Development Using Landscape Ecology Principles and Graph Theory (Case Study: Region 1 Tehran, Iran). Journal of Environmental Sciences, 12(2), 99-110 [In Persian]
- Sadat, M., Salehi, E., Amiri, M. J., & Ehsani, A. H. (2021). Optimization of Landscape Structure Based on Ecological Network Analysis and Graph theory. Journal of Environmental Studies, 46(4), 625-644. https://doi.org/doi: 10.22059/jes.2021.323284.1008169 [In Persian]
- Teimouri, R., Ghorbani, R., Pourmohammadi, M. R., & Ahadnejad, M. (2017). The Evaluation of Urban Parks and Green Spaces Per Capita and their Accessibility with Ecological Approach. Journal of Geography and Urban Space Development, 3(2), 19-33. https://doi.org/ 10.22067/gusd.v3i2.47680[In Persian]
- Zhang, X., Wang, X., Zhang, C., & Zhai, J. (2022). Development of a cross-scale landscape infrastructure network guided by the new Jiangnan watertown urbanism: A case study of the ecological green integration demonstration zone in the Yangtze River Delta, China. Ecological Indicators, 143, 109317. https://doi.org/10.1016/j.ecolind.2022.109317
- Zhou, Y., Zheng, Z., Wu, Z., Guo, C., & Chen, Y. (2023). Construction and evaluation of ecological networks in highly urbanised regions: A case study of the Guangdong-Hong Kong-Macao greater Bay Area, China. Ecological Indicators, 152, 110336. https://doi.org/10.1016/j.ecolind.2023.110336
|
