حکمرانی هوش مصنوعی در آموزش عالی؛ پژوهشی فراترکیب | ||
| سیاستگذاری عمومی | ||
| دوره 12، شماره 1، بهار 1405، صفحه 225-243 اصل مقاله (1.39 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله مروری | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jppolicy.2026.106381 | ||
| نویسندگان | ||
| جواد پورکریمی* 1؛ مهسا عزیزی2 | ||
| 1دانشیار مدیریت آموزشی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| 2دانشجوی دکتری مدیریت آموزشی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| مطالعه حاضر با هدف ارائه الگوی حکمرانی هوش مصنوعی در آموزش عالی انجام شده است. برای این منظور، از رویکرد کیفی و روش فراترکیب سـندلوسـکی و باروسـو (2007) اسـتفاده شـده اسـت. از میان اسـناد علمی قابل دسـترس در پایگاههای علمی از سال 2020 تا ماه ژوئن 2025، 24 ســند علمی انتخاب و تحلیل شـدند. برای تحلیل یافتهها، از روش تحلیل مضمون استفاده شدهاست. جهت تضمین کنترل کیفیت یافتههای پژوهش، روایی توصیفی و تفسیری مورد بررسی قرار گرفتهاند. براساس نتایج، الگوی حکمرانی هوش مصنوعی در آموزش عالی شامل الزامات سیاستگذاری آموزشی- پژوهشی (سیاستگذاری آموزشی و سیاستگذاری پژوهشی)، الزامات سیاستگذاری اخلاقی (سیاستگذاری شفافیت و ارزشمداری، سیاستگذاری عدالت محور، سیاستگذاری مسئولیت پذیری و پاسخگویی)، الزامات سیاستگذاری فناوری (سیاستگذاری انطباقی، سیاستگذاری پشتیبانی فنی، سیاستگذاری پذیرش و ترویج، سیاستگذاری حفاظتی و ریسکی)، الزامات سیاستگذاری کارکردی (سیاستگذاری انسجام و یکپارچگی، سیاستگذاری نظارتی) و الزامات سیاستگذاری ارتباطی (سیاستگذاری شبکهسازی و مشارکتی) میباشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| سیاستگذاری؛ حکمرانی هوش مصنوعی؛ آموزش عالی؛ فراترکیب | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,037 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 385 |
||