حکمرانی توسعهگرای اماراتی: نظریه و عمل | ||
| سیاستگذاری عمومی | ||
| دوره 12، شماره 1، بهار 1405، صفحه 175-189 اصل مقاله (1.13 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jppolicy.2026.106378 | ||
| نویسندگان | ||
| سعید عطار* 1؛ شفیق الله واحدی2؛ الهام رسولی ثانی آبادی3؛ کامبیز یاوری2 | ||
| 1دانشیار علوم سیاسی، دانشکده حقوق، علوم سیاسی و تاریخ، دانشگاه یزد، یزد، ایران | ||
| 2کارشناسی ارشد مطالعات منطقهای، دانشکده حقوق، علوم سیاسی و تاریخ، دانشگاه یزد، یزد، ایران | ||
| 3دانشیار روابط بین الملل، دانشکده حقوق، علوم سیاسی و تاریخ، دانشگاه یزد، یزد، ایران | ||
| چکیده | ||
| مطالعه الگوهای موفق حکمرانی در کشورهای غیرغربی، بهویژه آنهایی که توسعه اقتصادی را بدون پیروی کامل از الگوهای رایج تحقق بخشیدهاند، اهمیت فزایندهای یافته است. امارات متحده عربی یکی از نمونههای بارز در این زمینه به شمار میرود که با اتکاء به ساختار سیاسی قدرتمند، نظام سیاسی فدرال بومی، ثبات داخلی و ظرفیتسازی راهبردی، مسیر متفاوتی را در حکمرانی طی کرده است. این مقاله با بهرهگیری از نظریه حکمرانی توسعهگرا، به واکاوی حکمرانی اماراتی و نحوه انطباق آنها با اصول این نظریه میپردازد. یافتهها نشان میدهد که حکمرانی در امارات با شش اصل این نظریه یعنی مدیریت حلالمسائلی، آرایش سیاسی، مدیریت فساد، حکمرانی ریشهدار، تقویت نهادها در چارچوب رویکردی عملگرا و در نهایت تعهد، هماهنگی و همکاری تطابق دارد؛ هرچند در اصل آرایش سیاسی (در زمینه ورود بازیگران جدید) و در اصل تقویت نهادها در چارچوب رویکردی عملگرا (در زمینه حاکمیت قانون)، چالشهایی وجود دارد. مقاله حاضر از نوع بنیادی و روش تحقیق بهکار رفته در آن تطبیق مورد با نظریه است که با استفاده از رویکرد تحلیل اسناد و مطالعات کتابخانهای، به بررسی هدف اصلی تحقیق می پردازد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| امارات؛ الگوی حکمرانی؛ توسعه؛ حکمرانی توسعهگرا؛ نظریه | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 444 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 291 |
||