هوش مصنوعی، احزاب سایبری و سیاستگذاری عمومی مبتنی بر داده؛ بازتعریف مفهوم نمایندگی سیاسی در ایران | ||
| سیاستگذاری عمومی | ||
| دوره 12، شماره 1، بهار 1405، صفحه 124-139 اصل مقاله (1.26 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jppolicy.2026.106375 | ||
| نویسندگان | ||
| علی اشرف نظری* 1؛ پرهام پوررمضان2 | ||
| 1دانشیار علوم سیاسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| 2دانشجوی دکتری علوم سیاسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| با گسترش هوش مصنوعی و تحلیل کلاندادهها، ساختار سنتی دموکراسی نمایندگی دستخوش تحول شده و احزاب سیاسی در قالب «احزاب سایبری» نقش تازهای یافتهاند. این پژوهش به بررسی تأثیر فناوریهای دادهمحور بر مفهوم نمایندگی سیاسی و جایگاه احزاب سایبری در شکلگیری الگوهای نوین مشارکت میپردازد. پرسش اصلی این است که چگونه این فناوریها میتوانند نمایندگی سنتی را متحول سازند؟ فرضیه تحقیق بیان میکند که بهرهگیری از هوش مصنوعی با تقویت ارتباط مستقیم مردم و مراکز قدرت و کاهش نقش واسطهای احزاب سنتی، الگویی شفافتر و کارآمدتر از نمایندگی ایجاد میکند. یافتهها نشان میدهد احزاب سایبری با تحلیل و پیشبینی رفتار رأیدهندگان و تدوین برنامهها بر پایه دادههای بهروز، بر کارایی و پاسخگویی دموکراسی میافزایند. در عین حال، خطر تمرکز پلتفرمهای دادهای، نقض حریم خصوصی و تضعیف صدای اقلیتها چالشهای جدی محسوب میشوند. بنابراین، بازتعریف نمایندگی سیاسی در عصر دادهها نیازمند بازبینی اصول دموکراسی و ایجاد سازوکارهای نظارت بر الگوریتمها و ارتقای آگاهی دیجیتال شهروندان است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| دموکراسی دیجیتال؛ احزاب سایبری؛ هوش مصنوعی؛ حکمرانی دیجیتال | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 498 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 286 |
||